m deyiləm, – o, qazı artırır.
– Karrik mənə dedi ki, sən iki il danıĢmamısan.
– Doğrudan? – Kristianın dodaqları nazik xətt kimi
birləĢir.
– Mən... hə… bu məlumatı ondan qopardım, – utanaraq
keyləĢirəm.
– Əziz ata sənə daha nə dedi?
– Dedi ki, anan səni müayinə eləmiĢ həkimdir. Səni
tapıb hospitala gətirdikdən sonra.
Kristianın siması maskaya bənzəyir.
– О dedi ki, səni fortepianoda ifa dirçəltdi. Və Mia.
Mianın adını eĢidən kimi Kristianın dodağına zərif
təbəssüm qondu.
www.vivo-book.com
382
– O, altı aylıq idi, bizim evdə peyda olduqda. Mən ona
heyran idim, Eliot isə o qədər də yox. Çünki buna qədər
mənə alıĢmalı idi. Mia çox gözəl idi. – Kristianın səsindəki
nəvaziĢli qüssə məni mütəəssir edir. – Ġndi, əlbəttə, çox yox,
– o əlavə eləyir və mən Mianın bizim Ģəhvani
əyləncələrimizi pozmaqdan ötrü etdiyi uğurlu cəhdləri
xatırlayıram. Ġxtiyarsız gülürəm.
Kristian təəccüblə çəpəki mənə baxır.
– Bu sizə gülməli görünür, miss Stil?
– Mənə elə gəldi ki, o bizi ayırmaq üçün əlindən gələni
edir.
О, acı tərzdə ―hmm‖ səsləndi.
– Hə, o bunu bacarır, – Kristian əlini dizimə qoyur və
sıxır. – Amma biz buna uymadıq, – təbəssümlə deyir o və
yenidən arxa görünüĢ güzgüsünə baxır. – Deyəsən,
arxamızca gələn yoxdur. – О, maĢını Ġ-5 Ģosesinə sarı
döndərir və Sietlin mərkəzinə qayıdır.
– Yelena haqda səndən nəsə soruĢa bilərəm? –
ĠĢıqforun qarĢısında dayanmıĢıq.
www.vivo-book.com
383
– Cəhd elə, – narazı halda donquldanır, amma mən
onun qıcığına əhəmiyyət vermirəm.
– Bir dəfə, çoxdan mənə demiĢdin ki, o səni olduğun
kimi qəbul edir və sevirdi. Bunu necə baĢa düĢək?
– Məgər aydın deyil?
– Mənə yox.
– Mən köntöy adam idim. Mənə toxunulmasına izn
vermirdim, bu məni qıcıqlandırırdı. Ġndi də elədir.
Hormonları dolub-daĢan on dörd yaĢlı oğlan üçün bu çətin
bir dövr idi. О mənə içimdəki buğu çölə çıxarmağa kömək
elədi.
Ааа.
– Mia deyirdi ki, dalaĢqan olmusan.
– Ġlahi, nə gəvəzə ailəm varmıĢ? Amma bunu günahı
səndədi, – biz yenə də iĢıqfor