kərpic divarlar, tünd taxta döĢəmə, ağ tavan və su
borularının ağ rəngli Ģəbəkəsi. Müasir, geniĢ. Qalereyada
tamaĢaçılar dolaĢır, Ģərab içir və Xosenin fotolarını seyr
edirdilər. Bir anlığa həyəcanım yoxa çıxdı və dərk etdim ki,
dostum arzusunu həyata keçirib.
Uğurlar, Xose!
– AxĢamınız xeyir, Xose Rodrigesin vernisajına xoĢ
gəlmiĢsiniz.
Qara paltarlı gənc qadın bizi salamladı; qısa Ģabalıdı
saçları var idi, dodağında parlaq qırmızı pomada,
qulaqlarında da iri sırğalar. О, gözucu mənə baxırdı, sonra
lazım olduğundan çox Kristiana, sonra yenə mənə və tez-tez
gözlərini döyürdü.
Heyrətlə qaĢlarımı qaldırdım. O – mənimdir, ya da
mənim olub. Var-gücümü toplayıb düĢmən baxıĢımı kənara
çəkməyə çalıĢdım. Qadının gözləri mənə tuĢlandıqda
kirpikləri yenidən çırpınmağa baĢladı.
www.vivo-book.com
42
– А, bu sənsən, Аnа. Ġstəyirik ki, sən də bütün bunlarda
iĢtirak edəsən…
Qadın dodaqlarını təbəssümlə uzadaraq broĢüranı
mənə uzatdı, özü isə üstünə yemək və içki düzülmüĢ masaya
yönəldi.
– Onu tanıyırsan? – qaĢ-qabaqla maraqlandı Kristian.
BaĢımı yellədim, heç də ondan az qayğılanmamıĢdım.
О çiyinlərini çəkdi və mövzunu dəyiĢdi.
– Nə içəcəksən?
– Bir qədəh ağ Ģərab pis olmaz.
О alnını qırıĢdırdı, heç nə deməyib bara sarı getdi.
– Аnа!
Xose tünlük arasından özünə yol açırdı.
Aman Tanrım! Nə yaraĢıqlıdır! Kostyumda! BaĢdanayağa
iĢıq saçaraq məni qucaqladı və özünə möhkəm sıxdı,
mənsə var-gücümlə özümü ələ aldım ki, ağlamayım. О
dostum idi, Keytin gediĢindən sonra yeganə dost. Ġstəristəməz
göz yaĢları baxıĢımı dumanlandırırdı.
www.vivo-book.com
43
– Аnа, gəliĢinə o qədər sevindim ki, – Xose qulağıma
pıçıldadı. Sonra qəfildən geri çəkildi və çiyinlərimdən
tutaraq məni nəzərdən keçirdi.
– Nədi?
– Ey, nəsə olub? Hərgah çox yaxĢı görünürsən. Dios
mio, arıqlamısan?
Bacardığım qədər göz yaĢlarımı qovmağa çalıĢıram:
bunun ona da dəxli yox idi.
– Хose hər Ģey yaxĢıdı. Səninçün çox sevindim! Sərgi
münasibətilə təbrik edirəm.
Səsim titrəyirdi,