sən məni hələ də heyrətlənməyə məcbur
edirsən. Bugünkü, daha doğrusu, artıq dünənki kimi gərgin
www.vivo-book.com
388
bir gündən sonra belə sızıldamırsan və yanımdan qaçıb
getmirsən. Çox güclüsən. Sənə pərəstiĢ edirəm.
– Yeri gəlmiĢkən, sən mənim burda qalmağım üçün
çox mühüm səbəbsən, – etiraz edirəm. – Kristian, artıq sənə
demiĢəm ki, nə etsən də səni atıb getməyəcəyəm. Axı sənə
qarĢı olan hisslərimi bilirsən.
О, ağzını əyir, sanki sözlərimə Ģübhə edir. Alnını
qırıĢdırır, elə bil bu sözləri eĢidərkən ağrı çəkir. Аh,
Kristian, nə edim ki, sözlərimə inanasan?
―Ġcazə ver səni döysün‖, – təhtəlĢüurum məni lağa
qoyur. Üzümü turĢudaraq əlimi yelləyirəm.
– Xosenin çəkdiyi fotolarımı hardan asacaqsan? –
Əhval-ruhiyyəmizi qaldırmaq istəyirəm.
– Bu asılıdır ondan ki… – Kristian gülümsəyir. Ola
bilsin ki, bu mövzu ona daha xoĢ gəlsin.
– Niyə?
– ġərtlərdən, – mübhəm Ģəkildə deyir o. – Onun sərgisi
hələ bitməyib, odur ki, hələ fikirləĢməyə vaxtım var.
BaĢımı yana əyib gözlərimi qıyıram.
www.vivo-book.com
389
– Missis Teylor, mənə nə qədər istəsəniz mənə sərt
Ģəkildə baxa bilərsiniz. Heç nə deməyəcəm, – gülümsəyir.
– Mən iĢgəncə verməklə həqiqəti öyrənə bilərəm.
О, qaĢlarını qaldırır.
– Bilirsənmi, АnasteyĢa, yerinə yetirə bilməyəcəyin
Ģeyi heç vaxt söz vermək lazım deyil.
Оhо, о buna əmindir? Qədəhimi sobanın üstündəki rəfə
qoyuram, əlimi uzadıram və Kristianı heyrətləndirərək onun
da qədəhini əlindən alıram.
– Ġndi yoxlayarıq, – mızıldanıram. ġübhəsiz,
Armanyakdan cəsarətlənərək Kristianın əlindən tutaraq onu
yataq otağına aparıram. Çarpayının yanında dayanıram.
Kristian öz nəĢəli heyrətini gizləməyə çalıĢır.
– Hə, gəlib çıxdıq. Bundan sonra nə edəcəksən? –
riĢxənd və asta səslə soruĢur o.
– Ġlk növbədə, səni soyunduracam. BaĢladığım iĢi
bitirəcəm, – onun bleyzerinin yaxalığından yapıĢıram,
bədəninə toxunmamağa çalıĢıram. О, üzünü qırıĢdırmır,
amma tənəffüsünü dayandırır.
www.vivo-book.com
390
Mən ehtiyatla bleyzeri Kristianın