, onun mənə yaxĢı tanıĢ olan simasında
qayğı sezilirdi, amma nəyin bahasına olursa-olsun özümü
Ģax tutmalıydım.
– Rahat gəldin? – o soruĢdu.
– Məni Kristian gətirdi, – qəfildən həyəcanlanaraq
cavab verdim.
– А-а, – Xose simasını turĢutdu və əllərimi geniĢ açdı.
– O hardadı?
– Bax orda, Ģərab gətirməyə gedib.
www.vivo-book.com
44
BaĢımı Kristiana sarı çevirdim və onun kimləsə
dilxoĢluq elədiyini gördüm. Kristian çevrildi və baxıĢlarımız
toqquĢdu. Və qısa bir anda iflic etdi: dayanmıĢdım və
gözəlliyi tərifə sığmayan kiĢiyə baxırdım, o da ün yetməz bir
duyğuyla mənə sarı boylanırdı. Onun baxıĢı məni odlayıb
yandırırdı və budur, biz artıq ətrafda baĢ verən hər Ģeyi
unutmuĢduq və yalnız bir-birimizi görürdük.
Lənət Ģeytana… Bu yaraĢıqlı kiĢi mənim qayıtmağımı
istəyirdi. Ürəyimin dərinliyində iĢıqlı sevinc asta-asta bütün
bədənimə axıb yayılırdı, sanki Ģəfəq kimi.
– Аnа! – Хоse məni səslədi və mən istəksiz də olsa,
gerçəkliyə qayıtdım. – Sənin gəliĢinə o qədər sevinirəm ki!
Qulaq as, səni xəbərdar eləməliyəm…
Qəfildən miss Qısa Saç-Qırmızı Pomada yanımızda
peyda oldu.
– Xose, ―Portlend Prins‖dən olan jurnalist səninlə
danıĢmaq istəyir. Gedək. – Qadın mənə nəzakətli təbəssüm
bəxĢ etdi
www.vivo-book.com
45
– Populyarlıq bax budur. Necədi? – Хоse gülümsədi və
mən də ixtiyarsız olaraq gülümsədim: axı o, çox xoĢbəxt idi.
– Səni axtarıb tapacam, Аnа.
Dostum yanağımdan öpdü və ucaboy olmayan,
yöndəmsiz fotoqrafla yanaĢı dayanmıĢ o biri fotoqrafa sarı
tələsdi.
Xosenin fotoları bütün zal boyu sərgilənirdi, bəzi
fotolar çox böyüdülmüĢdü və iri çərçivələrə salınmıĢdı. Ağ-
qara və rəngli fotolar. Peyzajların əksəri füsunkar gözəlliyi
ilə seçilirdi. Məsələn, Vankuver gölü: alatoran öncəsi, alqırmızıya
çalan buludlar suda əksini tapmıĢdı. Və mən
yenidən bir anlıq hər Ģeyi unudub təbiətin hüzuruna baĢ
vururdum. Ecazkar idi!
Kristian mənə yaxınlaĢdı və ağ Ģərabla dolu qədəhi
mənə uzatdı.
– Nədi, bitir? – Səsi demək olar ki, normal idi.
О