ı hislər
keçirirsən.
O yuxarıdan aĢağıya mənə baxır. Onun geniĢ açılmıĢ
gözlərində təlaĢ görürəm. Su səsi, o yuxarıdan üstümüzə
axır.
– Məni sevirsən, – pıçıldayıram.
Gözləri daha da böyüyür, dodaqlar aralanır. О, köks
ötürür. ÜzülmüĢ və köməksiz görünür.
– Hə, – pıçıldayır. – Sevirəm.
www.vivo-book.com
413
9-cu fəsil
Sevincimi boğa bilmirəm. TəhtəlĢüurum heyrətlə mənə
baxır və susur. Gülümsəməkdən ağzım qulağıma çatıb və
sevimli adamın simasına acgözlüklə baxıram.
Onun zərif, Ģirin etirafı qəlbimin dərinliyində əks-səda
verir. Bircə qısa söz mənimçün qələbə xəbəri kimi
səslənmiĢdi. Gözlərim yenidən yaĢla dolur. ―Hə, sevirsən.
Bilirəm ki, sevirsən‖.
Bunu dərk etmək məni rahatladır, çiyinlərimdəki yükü
götürür. Bu əxlaqsız gözəl oğlan – əvvəllər romantik
qəhrəmanım – güclü, tənha, mübhəm – bütün bu
keyfiyyətlərə malikdir, eyni zamanda o yalqızdır və özünə
qarĢı nifrət bəsləyir. Qəlbimdə sevinc onun əzablarına qarĢı
həmdərdliliyə qarıĢıb. Və bu an anlayıram ki, qəlbimə hər
ikimiz sığıĢırıq. Ümid edirəm ki, o, ikimiz üçün yetərincə
böyük həcmə malikdir.
www.vivo-book.com
414
Əlimi qaldırıram, əziz, gözəl sifətini ovcumun arasına
qoyaraq nəvaziĢlə öpürəm və bununla sevgimi ifadə edirəm.
Ġsti suyun altında bu sevgidən həzz almaq istəyirəm.
Kristian iniltiylə məni bağrına basır, acgözlüklə məni qolları
arasında saxlayır, sanki ona gərək olan havayam.
– Аnа, – xırıltılı səslə pıçıldayır o. – Səni istəyirəm,
amma burda yox.
– Hə, – onun dodaqlarına sarı ehtirasla pıçıldayıram.
О, duĢu bağlayır, əlimdən tutaraq məni hamam
otağından çıxarır və məni yumĢaq xələtə bürüyür.
Qarmaqdan məhrəbanı çıxarır və ombaları ətrafında dolayır,
sonra bir qədər kiçik ölçülü məhrəbayla saçlarımı ehtiyatla
qurudur. Daha sonra məhrəbanı baĢıma dolayır və aynaya
baxdıqda özümü baĢ sarğısında görürəm. О, arxamda
dayanıb və baxıĢlarımız aynada qarĢılaĢır: nüfuzedici, boz
və göy gözlər. Beynimdə ideya yaranır.
– Olar sənə qulluq göstərim?
О, baĢının