n Ģəkildə havanı içinə çəkir, gözlərini yumur, mən də
onun bədənini qurulayıram, dərisinə yalnız məhrəbayla
toxunmağa çalıĢıram.
Necə də gözəl kürəyi var, geniĢ, heykəllərdəki kimi
enli; hətta ən kiçik əzələlər belə aydın Ģəkildə bilinir.
Kristian, həqiqətən, özünə fikir verəndir. Onun gözəlliyini
yalnız çapıqlar pozur.
Böyük çətinliklə onları nəzərə almamağa çalıĢır və hər
bir çapığı öpmək istəyini güclə boğuram. ĠĢ bitdi; о,
rahatlanaraq köks ötürür, mənsə çiynini öpməklə Kristianı
mükafatlandırıram. Kristian məni qollarıyla tutur, qarnını
yuyuram. BaxıĢlarımız yenə də aynada toqquĢur. О,
təəccüblü təbəssümlə mənə baxır, amma həm də ehtiyatlı
təbəssümlə.
– Tut, – kiçik əl-üz dəsmalını ona uzadıram; cavab
olaraq o, qəribə tərzdə gülümsəyir və qüssələnir. – Corciyanı
xatırlayırsan? Məni öz əllərimlə bədənimə toxunmağa
məcbur elədin.
www.vivo-book.com
418
Üzünü turĢudur, amma mən reaksiyasına əhəmiyyət
vermir və Kristianı qucaqlayıram. Aynada lap Bibliyadakı
kimi görünürük: o, çılpaq gözəl kiĢi, mən baĢı sarıqlı, sanki
Əhdi-ətiqdəki nikah mərasiminin təsviridir.
Əlini əlimə alıram, o buna demək olar ki, çoxdan
hazırdır, dəsmala bədənini qurulayıram, əlimə tutduğum
əliylə. Bir, iki, yenə. О öz gərginliyindən iflic olmuĢ
durumdadır, bütünlüklə, gözlərindən baĢqa, gözlər əllərimin
hərəkətlərini izləyir, onun əlini tutmuĢ.
TəhtəlĢüurum razı tərzdə mənə sarı boylanır, onun
narazı ağzı təbəssümdən geniĢlənir, özümü təcrübəli kukla
teatrı artisti kimi hiss eləyirəm. Kristianın həyəcanı
dalğavarı Ģəkildə belində əks olunur, amma o, göz nəzarətini
yarıda qoymur, hərgah indi gözləri tündləĢib, daha təhlükəli
olub… yəqin ki, sirlərini ələ verdiyindən.
O sirlərin mənbəyinə gedib çıxmaq istəyirəmmi? Onun
cinləriylə qarĢılaĢmaq istəyim varmı?
– Məncə, artıq qurulandın, – pıçıldayır və əlini
buraxıram, gözlərinin əksinə baxıram, boĢluqdur. Tənəffüsü
sürətlənib, dodaqları aralı qalıb.
www.vivo-book.com
419
– Sən mənə lazımsan, АnasteyĢa, –