i aparır.
– Anama pərəstiĢ edirəm, АnasteyĢa. Niyə də gəmiyə
onun adını verməyim?
Xəcalət çəkirəm.
– Yox, mən demək istəyirdim ki… sadəcə… – Lənət
Ģeytana, necə izah edim?
– АnasteyĢa, Qreys Trevelyan-Qrey həyatımı xilas
edib. Hər Ģeyə görə ona borcluyam, – sakitcə deyir o.
EĢitdiyim etirafa görə ona heyranlıqla baxıram. Ġlk
dəfədir ki, anasını sevdiyini anlayıram. Onda niyə anasının
yanında çox gərgin olur?
– Katamarana qalxmaq istəyirsən? – coĢqulu halda
məndən soruĢur.
– Hə, məmnuniyyətlə, – gülümsəyirəm.
Əlimdən tutaraq o məni göyərtəyə çıxarır. Budur artıq
göyərtədəki talvarın altında dayanmıĢıq.
www.vivo-book.com
441
Bir tərəfdə masa və yarımdairəvi, solğun-mavi rəngli
banket masası durur; ətrafında ən azı səkkiz adam otura
bilər. Portativ qapılar arasından kayuta baxıram və
gözlənilməzlikdən diksinirəm. Astanada ucaboyu, sarıĢın,
təxminən otuz yaĢlı, qarabuğdayı, qıvrımsaç və alagöz bir
oğlan peyda olur. Əynində solğun-qırmızı rəngli, qısaqol
polo-köynək, Ģort-Ģalvar, ayağında rezin altlıqlı topsayder
var.
– Mak, salam, – Kristian gülümsəyir.
– Mister Qrey, sizi salamlayıram, – bir-birinin ələrini
sıxırlar.
– АnasteyĢa, bu, Layem Mak-Konneldi. Layem, bu,
sevgilim AnasteyĢa Stildi.
Sevgilim! Daxili ilahəm göz süzdürür. О, üstü açılan
konvertibldan sonra hələ də özünə gələ bilməyib. Mən də
buna alıĢmalıyam, ilk dəfədir ki, ―sevgilim‖ sözünü
eĢidirəm, amma sevinirəm.
Layemlə bir-birimizin əlini sıxırıq.
www.vivo-book.com
442
– Məni ―Mak‖ deyə çağırın, – o, mehribanlıqla təklif
edir və mən ləhcənin mənĢəyini müəyyənləĢdirə bilmirəm. –
―Qreys‖in göyərtəsinə xoĢ gəlmiĢsiniz, miss Stil.
– Аnа, – utanaraq mızıldanıram. Gözəl ala gözləri var.
– O necə adaptasiya olur, Mak? – Kristian cəld söhbətə
müdaxilə edir və hansısa anda düĢünürəm ki, söz mənə
aiddir.
– О, rok-n-rol rəqs etməyə də hazırdır, ser, – Mak
sevinclə xəbər verir. ―Ah, onlar ―Qreys‖ katamaranı haqda
danıĢırlar. Necə də səfehəm‖.
– Onda necə iĢlədiyini