doğru hərəkət edir. Sahildə kiçik bir
qələbəlik toplaĢıb , gözlərini bizə zilləyiblər. UĢaqlar əllərini
yelləyir və mən də onlara eyni cür cavab verirəm.
O, çiyninin üstündən geriyə baxır, sonra məni dizləri
üstə oturdur və kokpitdəki müxtəlif cihazları göstərir.
– Sükanı saxla, – amiranə tərzdə cavab verir, həmiĢəki
kimi və mən ona tabe oluram.
– Аy-аy, kapitan! – hırıldayıram.
Əllərimi öz əlləriylə örtərək o, gəmini marindən
çıxarmağa davam edir və bir neçə dəqiqədən sonra biz artıq
dənizə açılırıq, Pyucet-Saund körfəzinin soyuq sularında.
Burda, marinin sakit ağuĢunda külək qəfildən güclənir,
dənizsə yırğalanır və altımızda ləngər vurur.
Gülümsəyirəm, Kristianın coĢqusunu görürəm, gözəl
mənzərədir. Biz böyük bir qövs cızıb səmt küləyində
Olimpiya yarımadasına istiqamət götürürük.
www.vivo-book.com
448
– Yelkənləri açmaq vaxtıdır, – Kristian coĢquyla deyir.
– Sükanı tut, ―Qreys‖i bu istiqamətdə idarə elə.
Nə? О, üzümdəki dəhĢəti görüb gülümsəyir.
– Balaca, bu, çox asandı. Sükanı tut və üfüqə bax.
Səndə hər Ģey alınacaq. Yelkənlər açıldıqda sən dartılmanı
hiss edəcəksən. Sənin vəzifən gəmini düz saxlamaqdı. Sənə
iĢarə verəcəm, bax belə, – o, barmağını boğazına çəkir, – və
sən mühərriki söndürərsən. Bax bu düymə, – o, böyük, qara
düyməni göstərir. – BaĢa düĢdün?
– Hə, – itaətkarlıqla, baĢ hərəkətimlə təsdiqləyirəm,
halbuki təĢviĢdəyəm. Necə də olmayım, dünyada əlimdən
gələn bircə iĢ belə yoxdur!
Kristian tələsik məni öpür, kapitan kürsüsündən atılıb
düĢür və gəminin burun tərəfinə, Makın yanına yollanır.
Orda yelkənləri, kəndir düyünlərini açmağa baĢlayır. Оnlar
eyni ahəngdə iĢləyirlər, bir-birinə qıĢqırıqla müxtəlif dənizçi
terminləri deyirlər. Kristianın kimləsə rahat və asan söhbət
elədiyini görmək çox xoĢdur.
www.vivo-book.com
449
Ola bilsin ki, Mak Kristianın dostudur. Bildiyim qədər,
onun dostu azdır, elə mən də dost sarıdan kasadam. Yeganə
rəfiqəm Barbadosun qərb sahilboyunda özünü günə verir.
Qəfildən anlayıram ki,