qızlar
kimi gülümsəyirəm və dalğalar üzərindəki uçuĢumuzu seyr
edirəm. Ġrəlidə daha aydın Ģəkildə Olimpiya yarımadasının
dağları və Beynbric adası görünür. Geriyə boylandıqda
kiçilən Sietli və uzaq Maunt-Reynir zirvəsini görürəm.
Əvvəllər Sietlin ətraf bölgələrinin bu qədər gözəl
olduğunu bilmirdim: dimdik qayalar, gur yaĢıllıq və
iynəyarpaq ağaclar. Bu günəĢli gündə vəhĢi, amma dünyəvi
gözəllikdən coĢqu içindəyəm. Təbiətin hüzuru bizim quduz
sürətimizə heyrətamiz uyumla bir-birinə qovuĢub.
– Hansı sürətlə üzürük?
– ―Qreys‖ əlli düyün edir.
www.vivo-book.com
452
– Anlamıram, bu nə qədərdi?
– Təxminən saatda əlli mil.
– Elə bu? Mənəsə daha sürətli görünür.
Kristian təbəssümlə əlimi sıxır.
– Füsunkarsan, АnasteyĢa. QızarmıĢ yanaqlarını
görmək xoĢuma gəlir… Utancaqlıqdan yaranmayan qızartı.
Ġndi sən Xosenin çəkdiyi fotolardakı kimi görünürsən.
Çevrilib Kristianı öpürəm.
– Mister Qrey, qıza gözəl həyatı göstərə bilirsiniz.
– Əlimizdən gələni edirik, miss Stil, – o, saçlarımı
geriyə atır və boynumu öpür, kürəyimdəki narın tüklər bizbiz
durur, bədənim ürpəĢir. – Səni xoĢbəxt görmək xoĢuma
gəlir, – o mırıldanır və məni daha möhkəm qucaqlayır.
Mən mavi geniĢliyə tamaĢa edir və düĢünürəm ki, ötən
dəfə nə etmiĢəm ki, bəxt üzümə bu dəfə gülür və bu adamı
―alın yazım‖ edib.
―Hə, bəxtin gətirib, axmaq qız, – təhtəlĢüurum deyinir.
– Onunla əlaqəni qırmalısan. Axı bu vanil cəfəngiyata çox
tab gətirməyəcək… güzəĢtə getməli olacaqsan‖. Bu
deyingən, köntöy varlığa fikrən dil çıxarmaq istəyir və
www.vivo-book.com
453
baĢımı Kristianın köksünə qoyuram. Bu cür əla bir çağı
korlamaq istəmirəm.
Bir saat sonra Beynbric adasındakı kiçik, tənha
buxtasında lövbər atırıq. Mak havayla doldurulmuĢ qayıqda
sahilə yollanır, heç bilmirəm niyə, amma Ģübhələrim var,
çünki Mak motoru iĢə salan kimi Kristian əlimdən tutaraq
məni öz kayutuna sürükləyib.
Və budur qarĢımda durub, öz məstedici Ģəhvaniliyi ilə
iĢıq saçaraq, mahir barmaqları isə xilasetmə