Biz susuruq, ―Qreys‖sə Sietlə daha
www.vivo-book.com
470
çox yaxınlaĢır. Sükanı tutmuĢam, Kristiansa tez-tez mənə
tövsiyələr verir.
– Yelkənlə üzməyin öz poeziyası var, dünya kimi
qədim-qaim, – o, qulağıma mızıldanır.
– Sitata oxĢadı, – təbəssümünü duyuram.
– Hə, demək olar ki, sitatdı. Antuan de SentEkzüperidən.
– Оo, ―Balaca Ģahzadə‖ni xoĢlayıram!
– Elə mən də.
Artıq hava qaralır, Kristian hələ də öz əlləriylə əllərimi
üstünü örtüb, gəmini marinə istiqamətləndirir. Qayıqlarda
iĢıqlar yandırılıb, оnlar qaranlıq suda əks verir, amma hava
hələ tam qaralmayıb. AxĢam qürubu füsunkar Ģəfəqin
müqəddiməsidir.
Sahil körpüsündəbir neçə adam toplaĢıb və Kristianın
katamaranı demək olar ki, dar məkanda necə idarə elədiyinə
tamaĢa eləyir. Sonra gəmi asan və ahəngdar tərzdə öz yerini
tutur. Mak sahilə atılır və ―Qreys‖i etibarlı Ģəkildə yanalma
tumbasına bağlayır.
www.vivo-book.com
471
– Budur qayıtdıq, – Kristian deyir.
– Çox sağ ol, – ürkək halda minnətdarlıq bildirirəm. –
Füsunkar bir gün idi.
Kristian gülümsəyir.
– Mən də belə hesab edirəm. Gəl səni dənizçilik
məktəbinə yazdıraq. Onda səninlə bir neçə günlüyə dənizə
çıxmalı olacağıq.
– Məmnuniyyətlə. Onda tez-tez yataq oyağına da baĢ
vura biləcəyik.
О əyilərək qulağımın altından boynumu öpür.
– Hmmm… Bunu gözləyəcəm, АnasteyĢa, – pıçıltıyla
söyləyir, bütün bədənim ürpənir.
O bunu necə edir?
– Vəssalam, iĢimiz bitdi. Evə qayıtmaq olar.
– Bəs əĢyalar nolsun, oteldə qalanları deyirəm?
– Teylor, artıq onları toplayıb.
Bax ha?! Haçan?
– Bu gün səhər, öz qrupu ilə ―Qreysi‖ yoxladıqdan
sonra, – Kristian səslənməmiĢ sualıma cavab verir.
– O yazıq haçansa yatmağa vaxt tapır?
www.vivo-book.com
472
– Yatır, – Kristian təəccüblə qaĢlarını qaldırır. – О,
sadəcə, öz iĢini görür, АnasteyĢa və bu iĢi çox yaxĢı görür.
Ceyson əsl tapıntıdır.
– Ceyson?
– Ceyson Teylor.
Məndə düĢünürdüm ki, Teylor onun adıdır. Ceyson.
Hə, bu ad ona yaraĢır – nüfuzlu və etibarlıdır.