. Nədənsə
gülümsəyirəm.
– Teyloru yaman çox xoĢlayırsan, – mənə baxıb üzünü
turĢudan Kristian deyinir.
– Ola bilər, – onun sözləri məni pərt edir. – Amma o
məni kiĢi kimi maraqlandırmır, əgər buna görə qaĢ-qabağını
tökürsənsə. Stop.
Kristian demək olar ki, dodaqlarını ĢiĢirib.
Ġlahi, bəzən o, lap uĢaqlaĢır…
– Məncə, Teylor sənə yaxĢı xidmət edir. Buna görə də
ondan xoĢum gəlir. О, etibarlı adamdı, mehriban və
sədaqətli. Ona qarĢı platonik rəğbətim var.
– Platonik?
– Hə.
www.vivo-book.com
473
– Di yaxĢı, platonik, – Kristian bu sözü və onun
mahiyyətini diĢə vurur. Mən gülürəm.
– Аh, Kristian, Tanrı xətrinə, artıq böyümək lazımdır!
О, ağzını açır, mənim sözlərimdən təsirlənib, amma
sonra üzünü turĢudur, sanki nəyisə düĢünür.
– ÇalıĢıram, – pauzadan sonra deyir o.
– Hə, çalıĢırsan. Çox, – yumĢaq tərzdə deyir, amma
dərhal da məyusluqdan gözlərimi süzdürürəm.
– АnasteyĢa, gözlərini süzdürdükdə məndə hansı
xatirələr oyatdığını bilirsənmi? – О gülümsəyir.
– Noolar, əgər özünü yaxĢı aparsan, bəlkə də bu
xatirələri yenidən nəzərdən keçirdik.
Kristianın ağzı kinayəli gülüĢdən əyilir.
– Özümü yaxĢı aparsam? – О, təəccüblə qaĢlarını
qaldırır. – Miss Stil, niyə bu fikrə gəlmiĢsiniz ki, mən o
xatirələrə qayıtmaq istəyirəm?
– Yəqin, ona görə ki, bu haqda danıĢdıqda gözləriniz
Yeni il yolkası kimi parladı.
– Məni elə yaxĢı tanıyırsan ki, – o, quru tərzdə
donquldanır.
www.vivo-book.com
474
– Səni daha yaxĢı tanımaq istərdim.
– Elə mən də səni, АnasteyĢa, – Kristian zərif
təbəssümlə cavab verir.
– Çox sağ ol, Mak, – Kristian Mak-Konnelin əlini sıxır
və sahil körpüsünə yollanır.
– Kömək eləməyə həmiĢə hazıram, mister Qrey. Sağ
olun. Аnа, tanıĢlığımıza Ģadam.
Ürkək halda onun əlini sıxıram. О yəqin ki, özü sahildə
olanda Kristianla katamaranda nəylə məĢğul olduğumuzu
bilir.
– Xudahafiz, Mak. Çox sağ ol.
О gülümsəyir və göz vurur, bununla da üzüm qızardı.
Kristian əlimdən tutur və biz gəzinti zolağına sarı gedirik.
– Mak əslən