haralıdır? – onun ləhcəsini xatırlayıb
soruĢuram.
– Ġrlandiyadan… ġimali Ġrlandiyadan, – Kristian
düzəliĢ edir.
– Dostundur?
www.vivo-book.com
475
– Mak? Mənim iĢçimdir. ―Qreys‖i inĢa etməyə kömək
eləyib.
– Dostların çoxdu?
О, qaĢlarını çatır.
– Yoox. Mənim məĢğuliyyətimlə… Mən dost-aĢna
həvəskarı deyiləm. Ancaq… – О, dilini dolaĢdırır və üzünü
daha çox turĢudur. BaĢa düĢürəm ki, o, missis Robinsonun
adını çəkmək istəyirdi.
– Acmısan? – Kristian mövzunu dəyiĢməkçün soruĢur.
BaĢımın hərəkətiylə təsdiqləyirəm. Əslində acından
ölürəm.
– Di yaxĢı, orda yeyərik, maĢını qoyduğum yerdə.
Limanın yanında kiçik italyan kafesi var – ―Bi`s‖. О
mənə Portlenddəki bir yeri xatırladır: bir neçə masa və stul,
lakonik, müasir dekor, divarda ötən yüzilliyin əvvəlinə aid
böyük, ağ-qara fiesta fotosu.
Biz Kristianla kafedəki kabinələrin birində oturmuĢuq,
menyuya nəzər yetirir və ecazkar fraskati içirəm. BaĢımı
www.vivo-book.com
476
qaldırıram, seçimimi etmiĢəm və görürəm ki, Kristian fikirli
halda mənə baxır.
– Nə? – soruĢuram.
– Əla görünürsən, АnasteyĢa. Təmiz hava rəngini açır.
Üzüm qızarır.
– Sözün düzü, həqiqətən, rəngim bir az açılıb. Hə, əla
gün idi. Buna görə çox sağ ol.
Onun gözlərindən hərarət oxunur. Kristian gülümsəyir.
– Borcumuzdu, – o donquldanır.
– Olar sənə bir sual verim? – Kiçik bir araĢdırma
keçirməyi qərara almıĢam.
– Nə qədər istəyirsən, АnasteyĢa. Özün bilirsən, – o
necə də yaraĢıqlı görsənir!
– Deyəsən, dostun azdır. Niyə?
О, çiyinlərini çəkir və üz-gözünü turĢudur.
– Axı sənə dedim ki, buna vaxtım yoxdur. ĠĢgüzar
tərəfdaĢlarım var, doğrudur, onlarla münasibətlər dostluqdan
çox uzaqdır. Ailəm var. Vəssalam. Yelenanı nəzərə almasaq.
Bu qancığın adının xatırlanmasına əhəmiyyət
vermirəm.
www.vivo-book.com
477
– Öz yaĢıdların arasında demək olar ki, dostun yoxdur
ki, görüĢüb dərdini bölüĢə biləsən?
– АnasteyĢa, özün bilirsən ki, mən dərdimi necə
bölüĢürəm, – Kristian ağzını əyir. – Üstəlik, iĢləyirəm,