gecikməmək
üçün, – deyirəm.
– ĠĢə! – Kristian bəyan edir, sanki bu, ədəbsiz sözdür,
məni köksündən ayıraraq acıqlı halda üzümə baxır.
– Hə, iĢə, – onun münasibətindən çaĢqın hala düĢərək
cavab verirəm.
O, təəccüb və qəzəblə mənə baxır.
– Axı Leyla hələ də Ģəhərdədi, – bir qədər susur. – ĠĢə
getməyini istəmirəm.
Nə?
– Bu, gülməli deyil, Kristian. Mən iĢləməliyəm.
– Yox.
– Yeni iĢim var və bu, çox xoĢuma gəlir. Əlbəttə, mən
iĢə getməliyəm. – ―Daha nə uydurub deyim?‖
– Yox, – o, acıqlı halda təkrar edir.
– FikirləĢirsən ki, burda oturub milçək tutacam, sənsə
öz iĢ yerində kainatın sahibi olacasan?
– Sözün düzü, hə.
―Ah, Qrey, Qrey, Qrey… mənə qüvvət ver!‖
– Kristian, mən iĢləməliyəm.
www.vivo-book.com
494
– Yox.
– Hə. ĠĢləməliyəm, – yavaĢ-yavaĢ və aydın Ģəkildə
təkrar edirəm, sanki sözü uĢağa deyirəm.
О, qaĢ-qabaqlı halda mənə baxır.
– Bu, təhlükəlidi.
– Kristian, mən özümə çörəkpulu qazanmalıyam. Hər
Ģey yaxĢı olacaq.
– Yox, sən özünə çörəkpulu qazanmamalısan, bir də ki
hardan bilirsən ki, hər Ģey yaxĢı olacaq? – О demək olar ki,
qıĢqırır.
O nəyi nəzərdə tutur? Mənim xərclərimi ödəmək
fikrindədir? Axı bu lap gülməlidir. Onu haçandan tanıyıram,
beĢ həftədir?
Kristian hirslidir, gözləri parlayır, amma vecimə də
deyil.
– Tanrı xətrinə, Kristian, baĢa düĢ, Leyla çarpayımın
yanında dayanmıĢdı, amma mənə xətər yetirmədi. Və mən
iĢləməliyəm, hə, iĢləməliyəm. Səndən asılı olmaq istəmirəm.
Mən təhsil haqqımdan qalan borcu ödəməliyəm.
www.vivo-book.com
495
Onun dodaqları nazik bir xətdə birləĢir, mənsə əllərimi
ombalarıma dayaqlayıram. Sözümün ağası olacam. Sən bir
bunun fikrinə bax!
– Sabah iĢə getməyini istəmirəm.
– Bu sənin iĢin deyil, Kristian. Özüm bilərəm.
О, əlini saçlarında gəzdirir və mənə baxır. Saniyələr,
dəqiqələr ötür, bir-birimizə baxırıq.
– Soyer səninlə gedəcək.
– Kristian, buna ehtiyac yoxdur. Ciddi düĢün.
– Ciddi, – o bağırır. – Ya Soyer səninlə gedir, ya da
mən, həqiqətən, qeyri-ciddi hərəkət edib səni