n bir.
Eh, əzab verməyi davam etdirməkdə necə də israrlıdır!
О geri qayıdır və yenidən arxamda durur. Gözlərimi
yumuram, o isə bu dəfə sol ombamı sığallayır, sonra da
götümü.
– NiĢan al, – pıçıldayır.
Ġniltimi boğa bilmirəm; ehtiras içimi bürüyüb.
ÇalıĢıram, həqiqətən, çalıĢıram ki, düĢünüb tapım: ağ Ģarla
qaranı necə vurum. Azca sağa doğru hərəkət edirəm,
Kristian da mənim ardımca hərəkət edir. Bir daha masa
üzərində əyilirəm. Ġçimdəki gücün son qalıqlarını toplayıb
(gücüm xeyli azalıb, çünki ağ Ģarı vurduqda baĢıma nə
www.vivo-book.com
516
gələcəyini bilirəm), ağ Ģara zərbə endirirəm, niĢan alaraq.
Kristian məni Ģapalaqlayır, ağrıdıcı.
Оy!.. Yenə də yanılıram.
– Yoox! – məyusluqla deyirəm.
– Bir daha, balaca. Yenə səhv eləsən, payını verəcəm.
Nə? Nə edəcək?..
О, bir daha qara Ģarı lazımi yerə qoyur, asta-asta geri
çəkilir, arxamda durur, dalımı sığallayır.
– Bunu eləyə bilərsən, – məni dilə tutur.
Yox, bacarmaram, çünki məni yayındırırsan…
Götümlə onun əlini itələyirəm, Kristian astaca məni
Ģapalaqlayır.
– EhtiraslanmıĢsınız, miss Stil? – mızıldanır.
Hə… Səni istəyirəm…
– Noolar gəl bundan xilas olaq.
О, ehtiyatla tumanımı aĢağı endirir və əynimdən tam
çıxarır. Bilmirəm tumanımı neyləyir, çünki bunu görmək
imkanım yoxdur, amma özümü müdafiəsiz hiss edirəm, o,
yanbızlarımı bir-bir öpür.
– Vur, balaca.
www.vivo-book.com
517
Az qala ağlayım, bu baĢ verməməliydi. Bilirəm ki,
yenə də vura bilməyəcəm. Kiyi ağ Ģara yaxınlaĢdırıram, onu
vururam və o, qaraya toxunmadan yanından ötür. Növbəti
zərbə olmur. Kristian üstümə əyilir, məni masaya sıxır, kiyi
əlimdən alır və onu masaya qoyur. Götümlə onun
ereksiyasını duyuram.
– Düz vurmadın, – düz qulağıma nəvaziĢlə deyir.
Sifətim mahud parçaya sıxılıb, – ovuclarını masaya qoy.
Onun dediyi kimi edirəm.
– YaxĢı. Ġndi səni Ģapalaqlayacam və növbəti dəfə ola
bilsin ki, daha belə etməyəcəksən, – o məndən sol tərəfdə
durur. Onun ereksiyasını ombamla duyuram.
Ġnləyirəm; ürəyim sinəmdən