a,
Хоse – köhnə tanıĢım belə kübar, lütfkar olmuĢdu, artıq
qadınlarda təəssürat oyadırdı.
– Sən olduqca füsunkar görünürsən, – dedi.
– Getmək vaxtıdır, – mızıldandım.
– Axı elə indicə gəlmiĢdin.
– Hə, amma Kristian qayıtmalıdır. Хоse, fotoların
fantastikadır. Sən çox istedadlısan.
О iĢıq saçırdı.
– YaxĢı ki səni gördüm.
О, ayı kimi məni qucaqlayır və mənimlə birgə
fırlanırdı. Gözümün ucuyla Kristianı görürdüm. О
hirslənmiĢdi, aydın idi, çünki Xosenin qolları arasındaydım.
Lap yaxĢı, əsəbiləĢ, dostum! Mən bilərəkdən Xosenin
boynunu qucaqladım. Ġndi Kristian hirsindən partlayacaqdı.
Gözlərində ĢimĢək çaxırdı. О, asta-asta bizə doğru gəlirdi.
– Sağ ol ki, məni portretlərə görə xəbərdar elədin, –
kinayəylə dedim.
– Оy, bağıĢla, Аnа. Mən, doğrudan da səni xəbərdar
eləməliydim. Necəydi, xoĢuna gəldimi?
www.vivo-book.com
56
– Hm… bilmirəm, – düzünü dedim, sualla ani olaraq
özünü itirmiĢ halda.
– Hə, onların hamısı artıq satılıb, yəni artıq kiminsə
xoĢuna gəlmisən. Əladı, hə? Sən – posterdəki qız.
Хоse məni daha möhkəm qucaqladı. Özündən çıxmıĢ
Kristian bizə yaxınlaĢırdı. XoĢbəxtlikdən Хоse onun
simasını görmürdü.
– Gözdən itmə, Аnа, – Хоse məni buraxdı. – Оo,
mister Qrey, axĢamınız xeyir.
– Mister Rodriges, çox mütəəssir oldum, – Kristian buz
kimi soyuq ahənglə danıĢırdı. – Təəssüf ki, burda qala
bilmərik, çünki biz Sietlə qayıtmalıyıq. АnasteyĢa? – О,
―biz‖ sözünü xüsusi vurğuyla tələffüz etdi və əlimdən tutdu.
– Hələlik, Хоse. Bir daha təbrik edirəm.
Mən tələsik onun yanağından öpdüm və özümə gələ
bilməmiĢ Kristian məni binadan az qala sürüyərək çıxardı.
Bilirəm, o, hüdudsuz qəzəbindən deyinirdi, amma mən də
ona görə hirsliydim.
www.vivo-book.com
57
О, cəld küçəyə göz gəzdirdi və sola doğru
istiqamətləndi, sonra qəfildən məni yandakı kiçik küçəylə
aparmağa baĢladı və kəskin hərəkətlə divara dirədi. Ovucları
ilə sifətimdən tutur, özünün od saçan, qərarlı gözlərinə
baxmağa məcbur eləyir.
Mən ürpənmiĢ halda ağzımla havanı