inana
bilmirəm.
– Olar səndən bir Ģey xahiĢ edim? – pıçıldayıram.
– Əlbəttə, Аnа. Ürəyin istəyəni xahiĢ elə.
Sinəmi havayla doldurub otururam, azca üzümü
turĢuduram.
www.vivo-book.com
522
– Sabah iĢə gedəndə qoy Soyer məni yalnız ofisin giriĢ
qapısınadək ötürsün, günün sonundasa ardımca gəlsin.
YaxĢı? XahiĢ edirəm, Kristian. XahiĢ edirəm, – yalvarıram.
Onun əlləri donub qalır, alnında qırıĢlar peyda olur.
– Mənsə fikirləĢirdim ki, biz razılaĢmıĢıq, – deyinir.
– XahiĢ edirəm.
– Bəs lanç?
– Özüm bir Ģey hazırlayıb iĢə apararam, odur ki, çölə
çıxmalı olmayacam. Di xahiĢ edirəm.
О, dabanımı öpür.
– Bunu demək asan deyil, – mızıldanır, sanki bunu xəta
hesab edir. – Çölə çıxmayacaqsan?
– Yox.
– YaxĢı.
Sevincə gülümsəyirəm.
– Çox sağ ol. – Diz üstə qalxıram, suyu ətrafa
sıçradaraq və onu öpürəm.
– Sizə xidmət göstərməyə həmiĢə hazıram, miss Stil.
Dalınız necədir?
– Ağrıyır. Çox yox. Su ağrını çəkir.
www.vivo-book.com
523
– ġadam ki, məni dayandırdın.
– Elə mənim dalım də Ģaddır.
О gülümsəyir.
Yatağa yorğun halda uzanıram. Hələ saat on birin yarısı
idi, amma mənə elə gəlir ki, artıq gecə saat üçdür. Bu,
həyatımda ən yorucu istirahət günləri idi.
– Bu nədi, məgər miss Ekton gecə köynəklərini
gətirməyib? – Kristian çarpayının yanında duraraq narazı
halda soruĢur.
– Bilmirəm. Sənin futbol köynəyində yatmaq xoĢuma
gəlir, – yuxulu halda mızıldanıram.
Onun üzündə zəriflik peyda olur; Kristian əyilərək
alnımı öpür.
– Mən iĢləməliyəm. Səni tək qoymaq istəmirəm. Olar
sənin noutbukunu götürüm, ofislə əlaqə saxlamaq üçün?
Burda iĢləsəm sənə mane olacam?
– Yox... götür… – Yuxu məni basır.
www.vivo-book.com
524
Zəngli saat canlanır və məni yollardakı durumla bağlı
xəbərlə oyadır. Kristian hələ də yanımda uyuyur. Gözlərimi
ovuĢdurub baxıram. Yeddinin yarısı – hələ çox erkəndir.
Küçədə yağıĢ yağır, son günlərdə ilk dəfə, buna görə də
səhər günəĢi solğun və yumĢaqdır. Yerim rahatdır və geniĢ
çarpayıda Kristian böyrümdə yatır.