. Çənəsində qırıĢlar var, mənim qəzəb tufanıma
hazırdır.
– XoĢ gördük, – mızıldanıram.
– Salam, – Kristian ehtiyatla cavab verir və əlimdən
tutur. Azca əriyirəm. Xəcalət çəkirəm və hətta nə
deyəcəyimi bilmirəm.
– Hələ də hirslisən? – soruĢur.
– Bilmirəm, – burnumda mızıldanıram. О, əlimi
dodaqlarıma yaxınlaĢdırır və onları incə, kəpənək kimi
öpüĢlərə qərq edir.
– DəhĢətli bir gün idi, – deyir.
– Hə, düzdü.
Ġlk dəfədir ki, onun iĢə gəliĢindən sonra gərginlik
azalır. Mənimçün sakitləĢdirici məlhəm onun yanımda
olmasıdır. Bizim acıqlı məktublaĢmamız arxa plana keçir və
www.vivo-book.com
562
Ceklə bağlı bütün zir-zibil, bir də Yelenanın müəmmalı
məktubu. Yalnız özümüz – mən və sevimli diktatorum.
– Ġndi sən burda olduqdan sonra həyat axarına düĢür, –
Kristian deyir.
OturmuĢuq və susuruq. Teylor axĢamın nəqliyyat
axınında rahatlıqla özünə yol açır. Və mən tədricən özümlə
bərabər, Kristianın da günün ağır yükündən necə
qurtulduğunu duyuram və indi sakitləĢdirici ritmdə
barmaqlarını xırda sümüklərimdə gəzdirir.
Teylor avtomobili giriĢdə saxlayır və biz qaçaraq içəri
giririk. Kristian hələ də əlimdən tutub, lifti gözləyirik,
gözləriylə məkanı skanerdən keçirir.
– Anladığım qədərilə, hələ də Leylanı tapmamısınız.
– Yox. Uelç onu axtarır, – Kristian cavab verir.
Liftin qapıları açılır, içəri keçirik. Kristian boyunun
ucalığından mənə baxır, gözlərindən heç nə oxuya bilmirəm.
Ah, füsunkar görünür: gur saçlar, ağ köynək, tünd kostyum.
Və qəfil, heç nədən yaranan hiss. Ġlahi, ehtiras, Ģəhvət,
www.vivo-book.com
563
elektrik! Bu gözlə görünən olsaydı, ətrafımızda intensiv
mavi aura asılı qalardı, çox güclü aura.
– Hiss eləyirsən? – o pıçıldayır.
– Hə.
– Ох, Аnа! – o inləyir və titrəyən əlləriylə məni
qucaqlayır.
Bir əl barmaqlarla boynumdakı saçlara daraqlanır,
baĢımı geri çəkir, dodaqlar dodaqlarımı tapır. Mənim
barmaqlarım da onun saçlarını qarıĢdırır, yanaqlarını
sığallayır, o isə məni liftin divarına qısnayır.
– Səninlə