yeməliyik.
2-ci fəsil
Kristian məni kiçik, xudmani restorana gətirmiĢdi.
– YaxĢı, bu bizi qane edər, – donquldandı. – Vaxtımız
azdır.
www.vivo-book.com
60
Restoran xoĢuma gəlirdi. Taxta stullar, kətan süfrələr,
divarlar da oyun otağındakı kimi eyni rəngdə idi – tünd
qırmızı; divarlarda qızılı sağanaqlı balaca aynalar asılmıĢdı,
masalarda ağ Ģamlar və ağ qızılgüllü kiçik güldanlar.
Hardasa künc-bucaqda Ella Fiscerald ―eĢq‖ adlı azar haqda
giley-güzar eləyirdi. Hər Ģey tam romantik idi.
Оfisiant bizi ikinəfərlik masaya qədər müĢayiət elədi.
Mən əyləĢdim, qarĢıdakı söhbətin nəylə nəticələnəcəyini
bilmirdim.
– Vaxtımız azdır, – Kristian ofisianta dedi. – XahiĢ
edirəm iki çox da qızarmamıĢ steyk, bearnes sousu ilə, əgər
varsa, ―kartof-fri‖ və baĢ aĢpazın zövqünə uyğun təzə
tərəvəzlər. Bir də ―Ģərab menyusu‖nu gətirin.
– BaĢ üstə, ser.
Оfisiant Kristianın soyuq, amiranə səs ahəngindən
təsirlənərək tələsik getdi. Kristian öz smartfonunu masaya
qoydu. Ġlahi, doğrudanmı mənim danıĢmaq hüququm
yoxdur?
– Əgər mən steyki xoĢlamıramsa?
www.vivo-book.com
61
– АnasteyĢa, yenə də tutduğundan əl çəkmirsən…
– Kristian, mən uĢaq deyiləm.
– Amma özünü uĢaq kimi aparırsan.
Diksindim, sanki ĢillələnmiĢdim. Ġndi qıcıqlandırıcı
bəhsəbəhs baĢlayacaqdı, hə, romantik interyerdə.
– Mən uĢağam, ona görə ki steyki xoĢlamıram? –
donquldandım, incikliyimi gizlətməyə çalıĢırdım.
– Çünki bilərəkdən məni qısqanmağa məcbur eləyirsən.
Tamamilə uĢaqcasına. Bu cür hərəkət elədikdə doğrudanmı
tanıĢına yazığın gəlmir? – dodaqlarını sıxıb üzünü turĢutdu.
Ofisiant ―Ģərab menyusu‖ ilə geri döndü...
Necə olub ki, bunu heç düĢünməmiĢəm? Yenə
qızarırdım. Yazıq Xose, onu heç ümidləndirmək istəmirdim.
Ölgün olmuĢam: doğrudan da səfeh iĢ görmüĢəm! Kristian
haqlı idi.
– ġərab seçmək istəyirsən? – o mənə müraciət elədi,
qaĢları ilə sual iĢarəsi verərək, sanki təkəbbür mücəssəməsi
idi. Axı bilirdi ki, mənim Ģərabdan qətiyyən baĢım çıxmırdı.
– Özün seç, – dedim, incik,