ə baxaraq.
www.vivo-book.com
574
– Mən də səni sevirəm, Kristian.
Əyilib Kristianı öpürəm. ÖpüĢ uzanır.
Sezilmədən içəri girmiĢ Teylor heç nə görmürmüĢ kimi
öskürür. Kristian məndən aralanır, amma baxıĢını məndən
çəkmir. Belimdən tutaraq ayağa qalxır.
– Nə? – Teylordan kəskin Ģəkildə soruĢur.
– Missis Linkoln yuxarı qalxır, ser.
– Nə?
Teylor çiyinlərini çəkir, sanki üzr istəyir. Kristian ağırağır
köks ötürür və baĢını yelləyir.
– Olsun, bu maraqlı durum olacaq, – mızıldanır və
ikibaĢlı gülümsəyir, mənə baxaraq.
Sənin ananı! Bu ləçər bizdən niyə əl çəkmir?
www.vivo-book.com
575
12-ci fəsil
– Onunla bu gün danıĢmısan? – Kristiandan soruĢuram;
missis Robinsonu gözləyirik.
– Hə.
– Nə dedin?
www.vivo-book.com
576
– Dedim ki, onu görmək istəmirsən və sənin istəyinin
səbəblərini anlayıram. Üstəlik dedim ki, məndən xəbərsiz
sənlə yaxınlaĢmasını düzgün hesab etmirəm.
BaxıĢları biganədir, heç bir hissi ələ vermir. Di yaxĢı.
– Bəs o?
– Əhəmiyyət vermədi, bunu ancaq Yelena bacarır, –
dodaqları bic təbəssümlə uzanır.
– O bura niyə gəlir, səncə?
– Heç nə anlamıram. – Kristian çiyinlərini çəkir.
Teylor yenidən otağa girir.
– Missis Linkoln, – o, elan edir.
Bu da o. Lənət Ģeytana, o niyə bu qədər gözəldir?
BaĢdan-ayağa qara geyinmiĢdi: dar cins Ģalvar və köynək
ideal quruluĢlu bədənini gözə soxur, baĢının ətrafındasa
parlaq saçlar.
Kristian belimi qucaqlayır və özünə sarı çəkir.
– Yelena, – təəccüblü səs ahəngiylə deyir.
www.vivo-book.com
577
Qadının gözü məni dəhĢət hiss ilə alır və o, yerində
donub qalır. Bir an gözlərini döyür, sonra nitq qabiliyyəti
yerinə qayıdır.
– BağıĢla, Kristian. Tək olmadığını bilmirdim. Axı bu
gün bazar ertəsidi, – qadın deyir, sanki burda niyə olmağını
əsaslandırır.
– Sevgilimləyəm, – Kristian deyir, sanki izah edərək,
baĢını çiyninə doğru əyir və soyuq tərzdə gülümsəyir.
Parlaq təbəssümü düz Kristiana istiqamətlənib, qadın
məni əsəbiləĢdirir.
– Əlbəttə. Salam, AnasteyĢa. Sənin burda