a əllərinə baxır və yenidən barmağındakı iri gümüĢ
üzüyü fırladır.
Ona nə mane olur? Mənim burda olmağım? Onun
davranıĢına təsir edirəm? Çünki mən də eyni hissi keçirirəm
– onu görmək istəmirəm.
Yelena baĢını qaldırır və düz Kristianın gözlərinə baxır.
www.vivo-book.com
580
– Məni Ģantaj edirlər.
Bax ha! Buna təzə xəbər deyərlər. Kristian donub qalır.
Doğrudanmı kimsə onun azyaĢlı oğlanları kötəkləmək və
sikmək meylini aĢkarlayıb? Nifrətimi içimdə boğuram,
beynimdə qızardılmaq üçün evə gətirilən ―cücələr‖ haqda
fikir keçir. TəhtəlĢüurum məkrlə əllərini bir-birinə sürtür.
Sənə bu da azdır!
– Necə? – Kristian soruĢur; səsin ahəngindən açıqaĢkar
dəhĢət oxunur.
Qadın yetərindən artıq iri dəri çantasını eĢələyir, bir
kağız parçası çıxarır və Kristiana təqdim edir.
– Kağızı aç və ora qoy, – Kristian baĢçının hərəklətiylə
bar piĢtaxtasını göstərir.
– Ona toxunmaq istəmirsən?
– Yox. Barmaq izləri.
– Kristian, axı bilirsən ki, bunu polisə göstərə
bilmərəm.
Bütün bunları niyə dinləyirəm ki? О, hansısa səfehi
sikir?
www.vivo-book.com
581
Qadın məktubu bar piĢtaxtasına qoyur, Kristian
əyilərək oxuyur.
– Оnlar cəmi-cümlətanı beĢ min dollar tələb edir, –
deyir, demək olar ki, etinasızlıqla. – Ağlına batan bir fikir
varmı ki, bunu kim edə bilərdi? TanıĢlardan kimsə?
– Yox, – qadın incə, nəvaziĢli səsiylə deyir.
– Link?
―Link? O kimdi elə?‖
– Nədi, gör neçə il sonra? Güman eləmirəm, –
mızıldanır qadın.
– Ayzekin bundan xəbəri var?
– Ona deməmiĢəm.
―Ayzek kimdir?‖
– Məncə, onu xəbərdar eləmək lazımdır, – Kristian
deyir.
Qadın baĢını yelləyir və qəfildən anlayıram ki, burda
artıq adamam. Heç nə bilmək istəmirəm. Öz əlimi Kristianın
ovcunun içindən çıxarmaq istəyirəm, amma Kristian əlimi
daha da möhkəm sıxır və mənə sarı çevrilir.
www.vivo-book.com
582
– Nə?
– YorulmuĢam. Gedib uzansam yaxĢıdır.
Kristian sınayıcı nəzərlə mənə baxır. O, gözlərimdə
nəyi oxumaq istəyir? Mühakimə? Təqdiretmə?
DüĢmənçilik? ÇalıĢıram ki, baxıĢlarım