mümkün qədər
laqeyd olsun.
– YaxĢı, – Kristian deyir. – Mən tezliklə gələcəm.
О, əlimi buraxır və mən ayağa qalxıram. Yelena
ehtiyatla gözucu mənə baxır. Dodaqlarımı kip sıxaraq
dayanmıĢam və onun baxıĢlarına tab gətirirəm.
– Gecən xeyrə qalsın, АnasteyĢa, – qadın mənə zəif bir
təbəssüm bəxĢ edir.
– Xeyrə qarĢı, – soyuq tərzdə mızıldanıram və çıxıĢa
doğru gedirəm.
Gərginlik dözülməzdir. Qapıya çatarkən yarımçıq
qalmıĢ söhbətlərini davam etdirdiklərini eĢidirəm.
– Yelena, əmin deyiləm ki, nəsə edə bilərəm, – Kristian
deyir. – Söhbət yalnız puldan getsəydi… – Səsi qırılır. –
Uelçdən xahiĢ edə bilərəm ki, bununla məĢğul olsun.
www.vivo-book.com
583
– Yox, Kristian, sadəcə, dərdimi səninlə bölüĢmək
istəyirdim, – qadın cavab verir.
Artıq qapı arxasında olduğum zaman Yelenanın
sözlərini eĢidirəm:
– Büsbütün xoĢbəxtlik saçırsan.
– Hə, elədi, – Kristian cavab verir.
– Buna haqqın var.
– Ümid eləmək qalır.
– Kristian, – o, sərt Ģəkildə deyir.
Yerimdə donub qalır və söhbətin ardını gözləyirəm.
BaĢqa çıxıĢ yolu görmürəm.
– О, sənin özünə qarĢı necə bədgüman olduğunu
bilirmi? Bütün problemlərindən xəbərdardırmı?
– O mənə hamıdan yaxĢı bələddir.
– Hə? Bunu eĢitmək istəməzdim.
– Bu həqiqətdir, Yelena. Onunla oyun oynamaq
məcburiyyətində qalıram. Və sənə ciddi Ģəkildə deyirəm:
onu rahat burax.
– Niyə mənə qarĢı belə düĢmənçilik edir?
www.vivo-book.com
584
– Sənin… Bizim … Bizim eləməyimiz… О bunu baĢa
düĢmür.
– Anlatmağa çalıĢ.
– ĠĢ iĢdən keçib, Yelena. Bizim münasibətlərlə onun
kefini niyə korlayım ki? О xoĢsima, məsum, yaxĢı qızdır və
hansısa möcüzə nəticəsində məni sevib.
– Bu, möcüzə deyil, Kristian, – Yelena xeyirxahlıqla
mızıldanır. – Özünə heç olmasa bir azca əmin olmalısan.
Özünə heç dəyər vermirsən. Sən parlaq bir kiĢisən, bunu
sənə dəfələrlə demiĢəm. Qız da yaraĢıqlıdır. Güclüdür. Çətin
anda sənə dəstək ola bilər.
Kristianın cavabını eĢitmirəm. Deməli, mən güclüyəm?
Nədənsə özümdə xüsusi bir güc duymuram.
–