a danıĢmaq
istəmirəm. Ġllərlə sanki batiskafda yaĢamıĢam; mənə heç nə
təsir eləmirdi və mən kimsə qarĢısında hesabat vermirdim.
Yelena həmiĢə yanımda olub, ortağım kimi. Ġndisə keçmiĢlə
gələcək bir-biriylə elə toqquĢub ki, bunu heç gözləmirdim.
Kristiana baxıram, оsa mənə, gözlərini geniĢ açaraq.
– АnasteyĢa, heç vaxt düĢünməzdim ki, kiminləsə
gələcəyim ola bilər. Mənə ümid bəxĢ etdin və mümkün
variantların təsəvvürünü yaratmağa kömək elədin. – О
susur.
– Mən söhbətinizə qulaq asdım, – güclə eĢidiləcək
tərzdə pıçıldayıram və əllərimə baxıram.
– Nə? Söhbətimizə?
– Hə.
– Nə anladın? – inamsız halda soruĢur.
– О, səninçün narahatdı.
www.vivo-book.com
590
– Hə, düzdü. Mən də onunçun, özümə görə. Amma
bunu sənə olan münasibətimlə əsla müqayisə eləmək olmaz.
Bütün məsələ də bundadı.
– Qısqanmıram. – Onun bu cür düĢünməyi xətrimə
dəyir. Yoxsa mən həqiqətən qısqanıram? Lənət Ģeytana,
məsələ elə bundadır. – Sən onu sevmirsən, – mızıldanıram.
О, köks ötürür. Məyusdur.
– Nə vaxtsa, lap çoxdan fikirləĢirdim ki, onu sevirəm, –
diĢlərinin arasından mızıldanır.
Bax ha!
– Biz Corciyada olarkən... dedin ki, onu heç vaxt
sevməmisən.
– Düzdü.
QaĢlarımı çatıram.
– O vaxt artıq səni sevirdim, АnasteyĢa. Sən yeganə
qadınsan ki, sənə görə üç min mil yol qət eləmiĢəm.
Aman Tanrım! Heç nə anlamıram. Axı o vaxt istəyirdi
ki, onu köləsi olum. QaĢlarımı daha möhkəm çatıram.
www.vivo-book.com
591
– Sənə qarĢı duyduğum hisslər Yelenaya olan
hisslərimdən çox-çox fərqlidir, – deyir, sanki durumu izah
edir.
– Bunu haçan anladın?
О, çiyinlərini çəkir.
– Qəribə olsa da, məhz Yelena bunu mənə baĢa saldı.
Elə o, mənə Corciyaya getməyi tövsiyə etdi.
Elə belə də bilirdim. Bunu Savannada anlamıĢdım.
Qayğılı halda Kristiana baxıram. Bütün bunları necə
anlamalı? Bəlkə Yelena məni tərəfimdədi və yalnız
qayğılanır ki, Kristianın xətrinə dəyə bilərəm? Sağlam fikir
deyil. Kristianın xətrinə heç vaxt dəymərəm. Qadın haqlıdır,
Kristianı onsuz da çox