r gün əvvəl gətirilib. Qarajdadı. Açarlar da
Teylorda.
A-ha-aa… ―Saab‖?
– Sabah sürə bilərəm?
– Yox.
– Niyə?
– Özün bilirsən niyə. Bir də bunu yadda saxla. Əgər
ofisdən çıxmaq istəsən, mənə bildir. Dünən Soyer ordaydı,
səni müĢahidə edirdi. Deyəsən, sənə ümumiyyətlə etibar
eləmək olmaz.
www.vivo-book.com
595
О, üzünü turĢudur, özümü yenə də lap əyalət uĢağı kimi
hiss eləyirəm. BaĢqa bir kərə onunla mübahisə edərdim,
amma indi Yelena haqda söhbətə görə əsəbləri gərilib və
mən durumu bundan da artıq gərginləĢdirmək istəmirəm.
Bununla belə, acı sözlərimi gizlədə bilmirəm:
– Mən də sənə etibar edə bilmərəm. Heç olmazsa
xəbərdar edə bilərdin ki, Soyer məni müĢahidə edir.
– Mənimlə dava axtarırsan? – diĢlərini qıcadı.
– DalaĢdığımızı heç bilmirdim. Elə bilirdim, sadəcə,
söhbət eləyirik, – narazı halda mızıldanıram.
О, gözlərini yumur, sanki qəzəbini boğmağa çalıĢır.
Udqunuram və həyəcanla onu izləyirəm. Bilmirəm bundan
sonra nə olacaq.
– Mən iĢləməliyəm, – Kristian sakitcə deyir və otaqdan
çıxır.
Nəfəsimi buraxıram. Onu içəri aldığımı belə
bilməmiĢəm. Çarpayıya yıxılıb gözümü tavana zilləyərək
uzandım.
Biz normal söhbət edə biləcəyikmi, mübahisə
eləmədən? Bu, necə də yorucudur.
www.vivo-book.com
596
Sadəcə, bir-birimizi o qədər də yaxĢı tanımırıq. Onun
yanına köçmək istəyirəmmi? Heç bilmirəm, görən ona bir
fincan çay, yaxud qəhvə aparımmı, o iĢləyərkən. Ona
ümumiyyətlə mane ola bilərəmmi? Onun nədən
xoĢlandığını, nədən zəhləsi getdiyini belə yaxĢı bilmirəm.
Yelena ilə bağlı söz-söhbətlərdən bezib, o haqlıdır,
nəsə qərar qəbul eləməliyəm. SakitləĢməliyəm. O heç
olmasa Yelenayla dostlaĢacağımızı gözləyir. Mən də ümid
eləyirəm ki, bundan sonra Yelena mənə görüĢ təklifiylə
iliĢməyəcək.
Çarpayıdan durub pəncərəyə yaxınlaĢıram. Balkon
qapısını açır və ĢüĢə relinqə yaxınlaĢıram. О Ģəffafdır və bu,
bir qədər əsəbiləĢdirir, axı bura çox hündürdür. Hava sakit
və təmizdir.
Sietlin bərq vuran iĢıqlarına baxıram… Burada, öz
qalasında