Kristian hər Ģeydən uzaqdadır. Оnun hesabat
verməli olduğu heç kim yoxdur. О dedi ki, məni sevir, sonra
da bu həyasız Yelena ucbatından hər Ģey korlandı… ağırağır
köks ötürürəm. Onun həyatı elə ağır, özü də elə ağır
xasiyyətlidir ki!
www.vivo-book.com
597
Ayaqlarımın altına xalı kimi sərilmiĢ Sietlə son dəfə
nəzər yetirərək Reyə zəng eləmək qərarına gəlirəm. Onunla
neçə gündür ki, danıĢmamıĢam. HəmiĢə olduğu kimi,
söhbətimiz uzun çəkmədi, amma əmin oldum ki, iĢləri
qaydasındadır və onu mühüm futbol matçına baxmaqdan
ayırdım.
– Əminəm ki, Kristianla münasibətləriniz yaxĢıdır, –
sanki sözarası deyir. Anlayıram ki, məndən söz alır, amma
eĢitməyə elə də həvəsli deyil.
– Hə. Hər Ģey yaxĢıdı, – yəni yanına köçməyə
hazırlaĢıram. Amma hələ müddəti razılaĢdırmamıĢıq və s. –
Öpürəm səni, ata.
– Elə mən də, Enni.
Saata baxıram. 10-dur. Gərgin söhbətimizdən sonra
əsəbilik keçirirəm, sakitləĢə bilmirəm.
Cəld duĢ qəbul edərək yataq otağına qayıdıram və gecə
köynəklərindən birini geyinmək istəyirəm; Kerolayn Ekton
onları mənə ―Neyman Markus‖ Ģirkətindən göndərib.
Kristinan həmiĢə öz futbol köynəklərinə görə deyinir. Üç
gecə köynəyi var. Solğun-qırmızısını əynimə geyinirəm.
Parça incə tərzdə dərimdə sürüĢür, onu sığallayır və
bədənimə kip oturur. Gözəl duyğudur, incə atlas. Оhо!
Otuzuncu illərin kinoaktrisalarına bənzəyirəm. Köynək uzun
və yaraĢıqlıdır, heç özümə oxĢamıram.
Gecə köynəyinə uyğun xələti çiyinlərimə atıram və
kitabxanadan mütaliə üçün nəsə seçmək istəyirəm. Aypeddə
da nəsə oxuya bilərdim, amma indi əlimə əsl kitab götürmək
istəyirəm, bu adamı sakitləĢdirir. Kristianı rahat buraxacam.
Ola bilsin ki, iĢdən sonra yaxĢı əhval-ruhiyyədə olacaq.
Kitabxanada nə çox kitab var! Bircə adları oxumaqçun
əbədiyyət gərəkdir. BaxıĢlarım təsadüfən bilyard masasına
yönəlir və dünənki axĢamı xatırlayaraq qızardım.
Təbəssümlə xətkeĢə baxıram, o hələ də döĢəmədədir.
XətkeĢi qaldırıb ovcuma vururam. Оy! Ağrıtdı.
Niyə görə sevimli kiĢimə görə