n pırtlaĢıq saçlı baĢı
çiynimin üstündədir, əli qübbə kimi sağ döĢümü örtüb,
ayağının ağırlığına isə söz ola bilməz. Hələ də yatır, mənəsə
çox istidir. Amma narahatlığa əhəmiyyət vermirəm,
barmaqlarımı saçlarına keçirirəm və o tərpənir. Parlaq boz
gözlərini açır və yuxulu halda gülümsəyir. Ġlahi… o
gözəldir.
– Sabahı xeyir, gözəl qız, – deyir.
– Sabahın xeyir, gözəl oğlan, – cavab olaraq
gülümsəyirəm. О məni öpür və dirsəyinə söykənərək üzümə
boylanır.
– Yatıb doydun?
– Hə, gecə fasiləsini nəzərə almasaq.
Onun təbəssümü geniĢlənir.
– Ааа, məni istənilən vaxt oyada bilərsən, – yenidən
məni öpür.
– Bəs sən? YaxĢı yatdın?
– Səninlə həmiĢə yaxĢıca yatıram, АnasteyĢa.
www.vivo-book.com
608
– Vahiməsiz?
– Hə.
QaĢlarımı çatıb soruĢuram:
– Qorxulu yuxularda nə görürsən?
Onun təbəssümü öləziyir, alnı qırıĢlanır. ―Lənət
Ģeytana, heç yuxu barədə soruĢmağın yeri idi!‖
– Doktor Flinnin fikrincə, bu, ilk uĢaqlığımın
epizodlarıdır. Bəziləri parlaq, bəziləri solğun. – Səsi qırılır,
üzündən düĢüncə və əzab oxunur. О, yayğın halda
barmaqlarını körpücük sümüyümdə gəzdirir.
– Sən qıĢqırıq və göz yaĢları içində yuxudan oyanırsan?
– naqolay Ģəkildə zarafat eləyirəm.
О, təəccüblə mənə baxır.
– Yox, АnasteyĢa. Özümü xatırladığım qədər heç
zaman ağlamamıĢam.
О, üzünü turĢudur, sanki yaddaĢın dərinliklərinə baĢ
vurur. Yox, bu çox qaranlıq yerdir, ora indi baĢ vurmağın
yeri deyil.
www.vivo-book.com
609
– UĢaqlığın barədə hansısa xoĢ xatirələrin qalıbmı? –
anidən soruĢuram, onun yayındırmaq üçün.
Kristian məni hələ də sığallaya-sığallaya fikrə gedir.
– Xatırlayıram ki, doğma anam nəsə biĢirirdi. Qoxunu
xatırlayıram. Yəqin ki, ad günü piroqu idi. Mənimçün. Bir
də ki, Mia evdə peyda olduqda anam, Qreys narahat olurdu
ki, mənim o qıza münasibətim necə olacaq, amma mən
çağanı dərhal sevdim. Mənim tələffüz elədiyim ilk söz
―Mia‖ idi. Fortepianoda ilk ifamı xatırlayıram. Miss Keyti,
müəlliməm, hər Ģey əla idi. Onun həm də atları vardı. –
Kristian