mənə elə gəlir ki, o hönkürüb
ağlamağa hazırdır – o məhz bu cür bədbəxt görünür.
www.vivo-book.com
647
– Tək, – Leyla pıçıldayır. – Tək.
Bu sözdə o qədər hüzn ifadə olunur ki, ürəyim sıxılır.
O nəyi nəzərdə tutur? Mən təkəm? O təkdir? O təkdir, çünki
Ġtana nəsə edib? Bircə bu olmasın… Qorxumu güclə
adlayıram, boğazımı qom sıxıb.
– Burda nə edirsən? Sənə kömək eləyim?
Boğucu vahiməyə baxmayaraq, sözlərim sakit,
xoĢməramlı səslənir. О, alnını qırıĢdırır, sanki suallar onu
haldan çıxarır, amma heç bir aqressiv addım atmır. Əlindəki
silahı hələ də inamlı Ģəkildə tutur.
Onda baĢqa bir taktika seçirəm, öz əsəblərimə
əhəmiyyət verməməyə çalıĢıram.
– Bəlkə çay istəyirsən?
Niyə bunu soruĢuram? Çünki Rey istənilən emosional
yüklənməyə bu cür münasibət bildirirdi. Ġlahi, məni bu
durumda görsəydi, onun ürəyi partlayardı. Ümumiyyətlə,
www.vivo-book.com
648
Rey özünün hərbi hazırlığı ilə Leylanın silahını çoxdan
əlindən almıĢdı… Ġndi artıq məni niĢan almır o. Bəlkə
yerimdə tərpənim. Leyla baĢını yelləyir və gah o, gah da bu
tərəfə əyir.
Havanı sinədolu içimə çəkirəm, təlaĢı sakitləĢdirməyə
çalıĢıram və ―mətbəx adası‖na doğru gedirəm. O üzünü
turĢudur, sanki davranıĢımı baĢa düĢmür və bir qədər kənara
çəkilir ki, mənimlə üz-üzə dayansın. Çaydanı götürüb
titrəyən əllərimlə onun içinə krandan su doldururam.
Tənəffüsüm tədricən rəvanlaĢır. Hə, əgər o, ölümümü
istəyirsə, artıq çoxdan atəĢ açmıĢdı. Leyla məni müĢahidə
eləyir, hüdudsuz maraqla. Qızdırıcını yandırıram, özümsə
əzabla Ġtan haqda düĢünürəm. О yaralıdır? Əl-qolu bağlıdır?
– Mənzildə daha kimsə var? – inamsız soruĢuram.
О, baĢını əyir və sağ əliylə – tapançanı tutduğu əliylə –
özünün uzun, çirkli saçlarının bir yığın telindən tutub
fırlatmağa və didməyə baĢlayır. Yəqin ki, bu onun
vərdiĢidir, əsəbiləĢərkən belə edir; mənimlə oxĢarlığına
heyran qalıram. Nəfəsimi içimə alaraq cavab gözləyirəm.
Həyəcan dözülməz dərəcədə artır.
www.vivo-book.com
649
– Tək. Tamamilə yalqız, – o