m mənzildəsən, ya yox.
– Aydındı. Deyəsən, psixikası sabit deyil.
– Hə, düzdü.
– Bəs Kristian indi onunla neyləyir?
Üzümdəki qan qaçır, ödüm ağzıma gəlir.
– Bilmirəm, – pıçıldayıram.
Ġtan gözlərini bərəldib, nəhayət ki, o hər Ģeyi anlayıb.
Bütün problemim də bundadır. Lənətə gəlsin, onlar
orda neyləyirlər? Söhbət eləyirlər, ümidim bunadır. Sadəcə,
söhbət eləyirlər. Bununla belə, fikrən Kristianın Leylanın
saçlarını oxĢadığınmı görürəm.
www.vivo-book.com
663
―Psixikası pozulub və Kristian onun qeydinə qalır,
vəssalam‖ – özüm-özümü inandırıram. Amma təhtəlĢüurum
kədərlə baĢını yelləyir.
Məsələ ancaq bunda deyil. Leyla mənim bacarmadığım
kimi onun tələbatını ödəmək qabiliyyətindədir. Bu fikir
məni dəli edir.
Son günlər elədiklərimizin hamısını xatırlayıram: onun
sevgi etirafı, iĢvəli yumoru, yaxĢı əhval-ruhiyyəsi. Amma
yaddaĢımda daim Yelenanın sözləri canlanır. Nahaq yerə
deyilmir ki, baĢqasının söhbətinə qulaq asdınsa, özünə aid
yaxĢı heç nə eĢitməzsən.
―Sənə... Oyun otağı lazımdır?‖
Pivə ĢüĢəsini cəld baĢıma çəkirəm və Ġtan yenisini
qarĢıma qoyur. Ġndi onun üçün çox pis partnyor idim, amma
o, sağ olsun, məni tək qoymayıb nəsə danıĢır, məni
Ģənləndirməyə çalıĢır, Barbados haqda xatirələrini, Keytin
Eliotla çıxartdığı oyunları söyləyir və bu məni
düĢüncələrdən yaxĢıca yayındırır. Sadəcə, yayındırır.
Zəkam, qəlbim, ruhum əvvəlki kimi orda, mənzildədir,
Kristian və Leylanın, haçansa sabmissiv olmuĢ qadının
www.vivo-book.com
664
yanındadır. Leyla hesab edir ki, hələ də onu sevir. Belə də
görünür.
Üçüncü ĢüĢəni boĢaltdıqda evin qarĢısında, ―Audi‖nin
yanında böyük, tünd ĢüĢələri olan ―Lendkruzer‖ dayanır.
MaĢından doktor Flinn düĢür (onu tanıyıram), solğun-mavi
rəngli tibb forması geymiĢ bir qadının müĢayiəti ilə.
Teylorun onları giriĢ qapısından içəri keçirdiyini görürəm.
– Bu kimdi? – Ġtan soruĢur.
– Doktor Flinn. Kristianın tanıĢı.
– Nə həkimidir?
– Nevropatoloqdu.
– Аа.
Biz sonrasını gözləyirik. Bir neçə dəqiqə sonra