ç taqətim yoxdur, amma mən
dayanmıĢam, onun gözəl boz gözlərinə baxaraq gözləyirəm.
Və gözləyirəm.
Və gözləyirəm.
– XahiĢ eləyirəm, – yenidən yalvarıram.
Qəfildən onun gözləri tündləĢir. Kirpiklərini döyür.
– Elə qorxdum ki, – pıçıldayır.
Tanrıya Ģükür! TəhtəlĢüurum öz kürsüsündə oturur, ah
çəkir və ―cin‖dən böyük bir qurtum içir.
O, dil açdı! Məni sevinc bürüyür və udqunuram,
emosiyalarımı ələ almağa və axmağa hazır olan göz
yaĢlarımı saxlamağa çalıĢıram.
Kristianın səsi sakit və nəvaziĢlidir.
www.vivo-book.com
677
– Ġtan evə yaxınlaĢdıqda anladım ki, səni kimsə baĢqa
bir adam mənzilə buraxıb. Teylorla maĢından atılıb
düĢdük… sonra onu orda gördüm, səninlə, həm də silahlı.
Yəqin ki, qorxudan az qala öləcəkdim. Səni kimsə təhdid
eləyirdi… ən pis qorxularım gerçəkləĢmiĢdi. Elə
hirslənmiĢdim ki, ona, sənə, Teylora, özümə, – o baĢını
yellədi və əzabla üzünü qırıĢdırdı. – Onun nə dərəcədə
dəyiĢdiyini bilmirdim. Nə edəcəyimi bilmirdim. Məni
gördükdə nə edəcəyini bilmirdim. – О susdu və üzü-gözünü
turĢutdu. – Sonrasa Leylanın özü mənə çıxıĢ yolunu
göstərdi; о elə itaətkar olmuĢdu ki. Bu zaman anladım nə
etmək lazım olduğunu. –О susdu, mənə baxır, reaksiyamın
nə olacağını tapmağa çalıĢır.
– Sonra, – pıçıldayıram. О köks ötürür.
– Onu bu durumda gördükdə baĢa düĢdüm ki, ola bilsin
ki, bu məsələdə mən də günahkaram. Axı həmiĢə istiqanlı və
dəcəl olub.
www.vivo-book.com
678
О, yenidən gözlərini yumur, ağır-ağır köks ötürür, az
qala hönkürüb ağılayır. Bunu görmək əzabvericidir, amma
diz üstə qalaraq bütün diqqətimlə ona qulaq asıram.
– О sənə ziyan vura bilərdi. Mən də bunun günahkarı
olacaqdım, – Kristianın gözləri dəhĢətə bələnir və o, yenidən
susur.
– Axı ziyan vermədi, – pıçıldayıram. – Onun
dəliliyində də günahkar sən deyilsən, Kristian. – Ona baxır
və söhbətin davamını gözləyirəm.
Bu an baĢa düĢürəm ki, o mənim təhlükəsizliyim üçün
hər Ģey edib və ola bilsin ki, Leylanın təhlükəsizliyi üçün də,
çünki onunçün narahatdır. Amma