niyə, çünki ona biganə
deyil? Bu arzuolunmaz sual mənə rahatlıq vermir. Kristian
deyir ki, məni sevir, axı onda o, kobud Ģəkildə məni
evimdən qovdu.
– Mən yalnız sənin getməyini istəyirdim, – mızıldanır,
fikirlərimi oxuyaraq. – Sənin təhlükədən uzaq olmağını
istəyirdim, sənsə… Ġstəmirdin. Getmək, – qıcırdılmıĢ diĢləri
arasından fısıldayır və baĢını yelləyir. Onun məyusluğu
açıq-aĢkar görünür.
www.vivo-book.com
679
Kristian diqqətlə mənə baxır.
– АnasteyĢa Stil, siz tanıdığım qadınlar arasında ən tərs
adamsınız, – o, gözlərini qapadır və yenə də inamsızcasına
baĢını yelləyir.
―Аaa, о qayıdıb‖. Mən rahatlanaraq köks ötürürəm,
sanki təlaĢdan xilas oluram.
Kristian yenidən gözlərini açır, üzündə hüzn var, əsl
hüzn.
– Sən qaçmağa hazırlaĢırdın? – o soruĢur.
– Yox!
Kristian gözlərini yumur və bir qədər sakitləĢir.
Gözlərini açanda isə üzündəki kədər və ağrını görürəm.
– FikirləĢdim… – Susur. – Аnа. Budur qarĢındayam…
bütünlüklə sənin. Neyləyim ki, bunu anlayasan? Görəsən ki,
səni bütünlüklə istəyirəm, tam, olduğun kimi. Səni
sevdiyimi.
– Mən də səni sevirəm, Kristian və səni bu cür
görmək… – Səsim titrədi və göz yaĢlarım axdı. – Elə
bilirdim ki, səni sındırmıĢam.
www.vivo-book.com
680
– Sındırdın? Məni? Yooox, Аnа, əksinə, – o əlimdən
tutur. – Sən mənə düzgün həyat yolunu göstərirsən, –
pıçıldayır və barmaqlarımı öpür, sonra ovcunu ovcuma
qoyur.
Qorxudan geniĢlənmiĢ gözləriylə o, ehtiyatla əlimi
özünə sarı çəkir və öz sinəsinə qoyur, ürəyindən bir az aralı
– yasaq zonaya. Tənəffüsü sürətlənir. Ürəyi barmaqlarımın
altında dəlicəsinə döyünür. DiĢlərini qıcayaraq gözlərini
məndən çəkmir.
Məəttəl qalmıĢam. Mənim Kristianım! O mənə yasaq
zonaya toxunmaq imkanı verdi. Ġndi mənə elə gəlir ki,
ciyərlərimdə hava qalmayıb. Qan qulaqlarımda cingildəyir;
ürəyimin ritmi onun ürəyinin ritminə uyğundur.
О, əlimi buraxır, onu qoyduğu yerdə saxlayaraq,
ürəyindən bir qədər yuxarıda. Azca barmaqlarımı əyirəm və
köynəyin altından onun