n dərisinin hərarətini duyuram. О,
nəfəsini içinə çəkib. Buna tab gətirmirəm və əlimi götürmək
istəyirəm.
www.vivo-book.com
681
– Yox, – o dəqiqə dillənir və yenidən əlimin üstünü
ovucuyla örtür, barmaqlarımı sinəsinə sıxır. – Lazım deyil.
Cəsarətlənərək ona yaxınlaĢıram, dizlərimizin birbirinə
toxunmasını istəyirəm və asta-asta o biri əlimi
qaldırıram, o, niyyətimi anlayıb. Kristian gözlərini geniĢ
açır, amma məni dayandırmır.
Ehtiyatla onun köynəyinin düymələrini açıram. Bir
əlimlə bunu eləmək çətindir. O biri əlimin barmaqlarını
tərpədirəm, o, əlimi buraxır, iki əllə köynəyini açmağıma
imkan verir. Gözlərini çəkmədən köynəyini çıxarıram, döĢ
qəfəsi çılpaqlaĢır.
О udqunur, dodaqlarını aralayır; tənəffüsü sürətlənir və
hiss eləyirəm ki, içindəki təlaĢ böyüyür. Amma məndən
aralanmır. Bəlkə o hələ də sabmissiv vəziyyətində idi?
Anlamıram.
Davam edim, ya yox? Ona ziyan vurmaq istəmirəm,
fiziki, yaxud mənəvi. Dərketmə siqnalı mənimçün Kristianın
özünü mənə təslim eləməsi idi.
Əlimi uzadıram, o, əlimi sinəsinə yaxınlaĢdırır, mənsə
ona baxıram… onun iznini istəyirəm. Güclə seçiləcək
www.vivo-book.com
682
dərəcədə baĢını yana əyir mənim toxunuĢumun intizarında
yumaq kimi yığılır; ondan gərginlik dalğası yayılır, amma
bu dəfə qəzəb deyil, qorxu dalğası.
Mən tərəddüd edirəm. Bunu eləyə biləcəyəmmi?
– Hə, – pıçıldayır, yenə də mənim səslənməmiĢ
fikirlərimi oxumaq kimi nadir qabiliyyətini göstərir.
Barmaqlarımın ucuyla onun sinəsindəki tüklərə toxunur
və astaca onları sığallayıram. О, gözlərini yumur, üzünü
qırıĢdırır, sanki dözülməz ağrı çəkir. Bunu görmək
əzabvericidir və mən dərhal əlimi geri çəkirəm, amma o,
dərhal əlimdən tutur və sinəsinə basır, elə basır ki, tükləri
ovcumu qıdıqlayır.
– Yox, – o, güclə deyir. – Belə lazımdı.
O, gözlərini bərk sıxdı. Ġndi ona çox çətindir. Amma
mənimçün də asan deyil. Barmaqlarımı ehtiyatla onun
sinəsində gəzdirir, dərisinin formasından həzz alıram və
qorxuram ki, cəsarətim lazım olduğundan