, Ģənbə
səhəri duyduğum, itirdiyim haqqındakı ağrılı xatirəni –
həmin o vakuumu doldura bilmirdi. Məyusluqla ayaqlarımı
avtobus dayanacağına doğru sürüməyə baĢladım və indi
sevimli yoldaĢım – ―Vanda‖sız, … ya da ―Audi‖siz necə
yaĢayacağım barədə düĢünürdüm.
O dəqiqə fikrimi yayındırmağa çalıĢdım. Yox. Onun
haqqında düĢünmə! Hə, əlbəttə, özümə indi maĢın ala
bilərəm, daha gözəl, daha yeni maĢın. Yəqin ki, mənimçün
pul kisəsini səxavətlə açacaq… Bu fikirdən ağzımda acılıq
yarandı, amma vecimə almadım. Hər Ģeyi baĢımdan
atmalıydım. Heç nəyi düĢünməmək, heç nə duymamaq…
Və onun barəsində fikirləĢməmək. Yoxsa yenə
hönkürəcəkdim, elə indi, küçənin ortasında. Bircə bu
çatıĢmırdı.
Keytsiz mənzil boĢ və darıxdırıcı idi. Yəqin, indi o,
sərin kokteyl içərək Barbarosdakı çimərlikdə Ģellənirdi.
Yastı ekranlı televizoru yandırdım ki, səs boĢluğu doldursun
www.vivo-book.com
11
və heç olmasa, elə bir ovqat yaratsın ki, guya, otaqda tək
deyiləm, amma televizora nə baxır, nə də səsini eĢidirdim.
Oturub küt nəzərlə divara baxırdım. Heç nə hiss etmirdim,
ağrıdan baĢqa. Buna daha nə qədər dözməliydim?
Məni bu qıc olmadan ev xəbərçisinin zəngi çıxardı və
diksindim. Bu kim idi? Ġnamsız halda düyməni basdım.
– Miss Stil üçün bağlama var.
Tənbəl, darıxdırıcı səs və mən pəriĢanlığa büründüm.
Pilləkənlərlə aĢağı düĢdüm. AĢağıda, giriĢ qapısına
söykənmiĢ oğlan uĢağı əlində karton qutu tutmuĢdu və
saqqız çeynəyirdi. Qəbzdə imzamı cızma-qaralayıb qutunu
təhvil aldım. О, böyük də olsa, nədənsə yüngül idi. Ġçində
iki düjin ağ qızılgül və vizit-kartı var idi.
“İlk iş günü münasibətiylə təbrik edirəm.
Əminəm ki, yaxşı keçdi.
Planerə görə də çox sağ olun. Çox nəzakətli jest idi.
Yazı stoluma çox yaraşdı.
Kristian”
www.vivo-book.com
12
Karta və üstündəki hərflərə baxırdım, içimdəki boĢluq
böyüyürdü. ġübhə etmirdim ki, bunları onun katibəsi
yollayıb, nəinki Kristianın özü... Bunu düĢünmək çox ağrılı
idi. Qızılgüllərə göz yetirdim: gözəl idilər və