dördə on beĢ
dəqiqə qalır.
О məni bağrına basır, kürəyimə söykənir və burnunu
boynuma dayayır.
– Səni sevirəm, Аnа Stil və istəyirəm ki, həmiĢə
yanımda olasan, – mızıldanır və boynumu öpür. – Gəl yataq.
Gözlərimi yumuram.
Həvəssiz, iniltiylə ağır göz qapaqlarımı qaldırıram.
Otaq parlaq iĢığa bələnib. BaĢım dumanlıdır, əl-ayağımdan
elə bil qurğuĢun sallanır, Kristiansa mənə sarılıb, sarmaĢıq
kimi. HəmiĢəki kimi, mənə istidir. Yəqin ki, saat beĢ olar,
zəngli saat hələ susur. Kristianın qolları arasından
qurtuluram, o biri böyrüm üstə çevrilirəm. О, yuxuda nəsə
mızıldanır. Saata baxıram. Doqquza on beĢ dəqiqə qalıb.
www.vivo-book.com
724
Lənət Ģeytana, iĢə gecikirəm! DəhĢət! Çarpayıdan
atılaraq hamam otağına qaçıram tələsik, dörd dəqiqəyə duĢ
qəbul eləyirəm.
Kristian çarpayıda oturur və güclə gizlətdiyi təbəssüm
və sevgiylə mənə baxır, mənsə qurulanaraq paltarımı
axtarıram. Ola bilsin ki, o, dünənki etiraflara reaksiyamı
gözləyir. Amma indi buna vaxtım yoxdur.
Öz libaslarıma baxıram: qara slakslar, qara köynək, bir
qədər missis R.-nun üslubundadır, amma bunu düĢünməyə
zamanım yoxdur. Tələsik qara lifçiyi və tumanı geyinirəm,
hiss eləyirəm ki, o, hər bir hərəkətimi müĢahidə edir. Bu…
adamı əsəbiləĢdirir.
– YaxĢı görünürsən, – Kristian çarpayıdan deyir. –
Bəlkə zəng edib deyəsən ki, xəstələnmisən?
Özünün füsunkar təbəssümü ilə məni valeh edir. Оy,
adamı lap yoldan çıxarır! Daxili ilahə dodaqlarını ĢiĢirir və
yalvarıĢla mənə baxır.
www.vivo-book.com
725
– Yox, Kristian, olmaz. Mən diĢlərini təbəssümlə
ağardan yekəxana müdir deyiləm ki, kefim istədiyi vaxt iĢə
gəlim, kefim istəyəndə iĢimi qurtarıb gedim.
– Mən ürəyim istəyəndə qurtarmağı xoĢlayıram, – o
gülümsəyir və dodaqlarını təbəssümlə daha çox uzadır.
– Kristian! – onu söyüb məhrəbanı ona sarı atıram. О
gülür.
– Gözəl gülüĢüm var, hə?
– Hə. Özün bilirsən o mənə necə təsir eləyir, – saatı
qoluma bağlayıram.
– Doğrudan? – məsum görkəmlə soruĢur.
– Hə, bilirsən. Elə baĢqa