―blekberi‖ni çıxarıram və bədbin nəzərlə
www.vivo-book.com
734
ona baxıram. Telefon zəng çalır. Kristian məni haçan rahat
buraxacaq?
– Hə, – bağırıram.
– Аnа, salam…
– Хоse! Salam! ĠĢlər necədir? – Onun səsini eĢitməyə
necə də Ģadam!
– Hər Ģey qaydasındadı, Аnа. Qulaq as, sən hələ də o
Qreylə görüĢürsən?
– Həəə… Nədi ki? – Bunu niyə soruĢur?
– O sənin bütün fotolarını alıb və mən fikirləĢdim ki,
onları Sietlə gətirə bilərəm. Vernisaj cümə axĢamı
tamamlanır, odur ki, fotoları cümə günü axĢamı gətirə
bilərəm. Bəlkə onda görüĢək, bir yerdə oturub eləyərik.
Ümumiyyətlə, hardasa gecələməyim də lazımdır.
– Хоse, lap yaxĢı. Əminəm ki, bir Ģey fikirləĢərik. Qoy
Kristianla danıĢım, sonra sənə zəng eləyərəm. YaxĢımı?
– О'key, zəngini gözləyirəm. Hələlik, Аnа.
– Hələlik.
Lənət Ģeytana, Xoseylə haçandır əlaqəm olmayıb, onun
sərgisindən bəri nə qədər vaxt ötüb. Ġndi də heç soruĢmadım
www.vivo-book.com
735
ki, sərgi necə keçib, fotoları sata bilibmi. Hələ özümü onun
dostu sayıram.
Beləliklə, cümə günü Xoseylə görüĢə bilərəm. Bu,
Kristianın xoĢuna gələcəkmi?.. Fikrə getmiĢdim, dodağımı
möhkəm diĢləmiĢəm. Hə, bu adamın ikili standartları var.
Özü baĢı xarab eks-kölələrini çimdirə bilir (bunu yada
saldıqda ixtiyarsız diksinirəm), mənsə Xoseylə içki içmək
istəsəm gərək göz yaĢları axıdam. Vəziyyətdən necə çıxım?
– Аnа! – Cek kəskin Ģəkildə məni düĢüncələrdən ayırır.
О hələ də hirslidir? – Məktub hardadı?
– Hm… indi. – Lənət. Ona noolub?
Məktubun mətnini cəld yığıram, çapa verib onun
kabinetinə aparıram.
– Budur, – məktubu masaya qoyub tələsik otaqdan
çıxmaq istəyirəm. Cek cəld məktubu tənqidi baxıĢından
keçirir.
– Bilmirəm sən nə iĢlə məĢğulsan, amma mən sənə iĢə
görə maaĢ verirəm, – qapır.
– BaĢa düĢürəm, Cek, – günahkarcasına mızıldanıram
və üzümün tədricən necə rəng alıb rəng verməsini duyuram.
www.vivo-book.com
736
– Mətn səhvlə doludur. DüzəliĢləri elə.
Zibil. Mənimlə tanıĢım kimi söhbət eləməyə baĢlayır,
Kristianın