n ki.
Оh, bu söhbət nəylə bitəcəkdi? Həyəcan səviyyəm
Rixter Ģkalası ilə bir neçə bal yuxarı qalxırdı.
О, düĢüncəli halda çənəsini ovuĢdururdu.
– АnasteyĢa, mən hər Ģeyi yenidən baĢlamaq istəyirəm.
Hələlik vanil nəĢələrlə kifayətlənək. Bəlkə sonra mənə daha
çox etibar edəcəksən, bir-birimizlə səmimi olacağıq.
Ünsiyyətin daha yüksək səviyyəsinə qalxdıqca irəli
addımlayarıq və onda mənim bəyəndiyim bəzi Ģeyləri
edərik.
Mən qayğılı halda ona baxırdım və baĢımda boĢluq var
idi, demək olar ki, bircə fikrim-düĢüncəm yox idi… Sonra
www.vivo-book.com
77
anladım: о həyəcanlanırdı, amma nədənsə onu aydın Ģəkildə
görə bilmirdim, sanki Oreqon zülmətinə bələnmiĢdik.
Nəhayət, anlayırdım ki, bu, həqiqətən, belədir.
О, aydınlıq, Ģəffaflıq istəyirdi? Məgər zülmət mənim
xoĢuma gəlir? Baxır harda və necə. Tomas Tallis haqda
xatirələr dəvətsiz-filansız yaddaĢımda peyda olurdu.
– Bəs cəzalar?
– Cəza olmayacaq, – o sanki baĢının hərəkətiylə
söylədiyini təsdiqləyir və bir daha təkrarlayırdı: – Heç bir
cəza olmayacaq.
– Bəs qaydalar?
– Heç bir qayda olmayacaq.
– Ümumiyyətlə, heç biri? Axı sənə qaydalar lazımdır.
– Sən mənə onlardan çox lazımsan, АnasteyĢa. Son
günlər cəhənnəmə bənzəyirdi. Ġntuisiyam, sağlam zəkam
məni inandırırdı ki, səni azad buraxmalıyam, sənə layiq
deyiləm. O oğlanın çəkdiyi fotolar… Mənə onun səni necə
gördüyü aydın oldu. O fotolarda qayğısız və gözəl
görünürsən. Elə indi də gözəlsən, amma ağrını görürəm.
Sənə dərd verməyimi anlamaq məni kədərləndirir… Bəli,
www.vivo-book.com
78
mən xudbinəm. Səni ani istəyirdim, kabinetimin
astanasında yıxıldığın andan. Sən sıradan biri deyilsən,
dürüstsən, mehribansan, güclüsən, zəkalısan, adamı yoldan
çıxaracaq dərəcədə cazibədarsan; bunları sonsuzluğa qədər
sadalamaq olar. Sənə valehəm. Səni istəyirəm və baĢqa bir
adamla ola biləcəyin fikri qaranlıq qəlbimə bıçaq kimi
sancılır.
Dodaqlarım qurumuĢdu. Tanrım! Əgər bu sevgi etirafı
deyildisə, bəs nə idi? Bənd dağılmıĢdı, sözlərin