ü daha möhkəm turĢudur.
– Lazımdırsa, get, – donquldanır. – Qırx beĢ dəqiqə,
bundan çox olmasın. Bu gün gecikdiyin müddəti qalıb
iĢləyərsən.
– Cek. Olar bir söz soruĢum?
www.vivo-book.com
747
– Nə?
– Nəsə bu gün hirslisən. Nəsə düz iĢ görməmiĢəm,
sənin xətrinə dəymiĢəm?
О, heyrətlə baĢını geri dartır.
– Bircə sənin səhvlərini xatırlamaq qalmıĢdı. Mən
məĢğulam. Sənin hayında deyiləm, – o, kompüterin ekranına
baxmaqda davam edir, mənə əhəmiyyət vermir.
―ĠĢə bax a… NeyləmiĢəm ki?‖
Çevrilib kabinetdən çıxıram; hansısa anda inciklikdən
hönkürüb ağlamaq istəyirəm. Niyə birdən-birə mənə qarĢı
bu qədər acıqlıdır? BaĢımda çox xoĢagəlməz bir fikir
yaranır, amma mən onu beynimdən qovuram. Ġndi baĢqa
haydayam, yetər.
Binadan çıxıram, qonĢuluqdakı ―Starbaks‖a gedirəm,
―latte‖ sifariĢ verib pəncərə önündə otururam. Çantamdan
aypedi çıxarır, qulaqcığın ucluğunu yerinə taxıram.
Gözəyarı bir mahnı seçib təkrar düyməsinə basıram ki,
musiqi davamlı səslənsin. Mənə musiqi lazımdır, təsiri
altında düĢünə biləcəyim musiqi.
www.vivo-book.com
748
Fikirlərim nizamsız sağa-sola qaçır. Kristian – sadist.
Kristian – sabmissiv. Kristian ona toxunmağa izn vermir.
Kristianın Edip kompleksi. Kristian Leylanı çimdirir. Astaca
inləyir və gözlərimi yumuram – sonuncu səhnə məni daha
çox incidir.
Doğrudanmı bu adama ərə gedə bilərəm? O qədər qəliz
adamdır ki. О elə ağır mürəkkəb və ağır adamdır, amma
qəlbimin dərinliyində bilirəm ki, Kristianı atıb getmək
istəmirəm, bütün nöqsanlarına baxmayaraq. Onu heç zaman
atıb gedə bilmərəm. Onu sevirəm. Kristianı atıb getmək –
sağ əli itirmək kimi bir Ģeydir.
Hələ heç vaxt bu cür tamlıqlı həyat yaĢamamıĢam, belə
həyat enerjisi axını duymamıĢam. Kristianla üzləĢdikdən
sonra dərin və inadkar hissləri tanımıĢ, yeni təcrübə
toplamıĢam. Onunla heç vaxt darıxmazsan.
Mən Kristiana qədərki həyatımı xatırlayıram və o mənə
Xosenin fotoĢəkillərindəki kimi ağ-qara görünür. Ġndi
dünyam rəngarəng və parlaq olub. GözqamaĢdırıcı