hələ də mətbəx döĢəməsində sərələnib. Binadan
çıxıb bir anlığa ayaq saxlayıram, üzüm soyuq havaya
bələnir. Ciyərdolusu nəfəs alıb özümə gəlirəm. Axı bütün
günü heç nə yeməmiĢəm və adrenalinin qəfil axını
sakitləĢdikdə ayaqlarım yer tutmur və mən üzüqoylu asfalta
yıxılıram.
Mən bulanıq görüntü halında qarĢımda, sanki
ləngidilmiĢ kino çəkiliĢdəki kimi hadisələrin necə cərəyan
etdiyini müĢahidə edirəm: Kristian və Teylor, tünd rəngli
kostyumlarda və ağ köynəklərdə avtomobildən çölə atılaraq
mənə sarı qaçırlar. Kristian qarĢımda diz çökür və hansısa
www.vivo-book.com
771
huĢsuz səviyyədə fikirləĢirəm: ―O burdadır. Sevgilim
burdadır‖.
– Аnа! Аnа! Noolub?
О məni azca yerdən qaldırır, ovucları ilə əllərimi
ovxalayır, zədəmin olub-olmadığını yoxlayır. BaĢımı qolları
arasına alaraq məni qorxmuĢ, böyük boz gözləriylə nəzərdən
keçirir. Ġxtiyarsız olaraq ona söykənir, rahatlanma və eyni
zamanda yorğunluq duyuram. Kristianın əlləri! Bütün
dünyada onlardan yaxĢı heç nə yoxdur.
– Аnа, – o ehtiyatla məni silkələyir. – Noolub?
Xəstələnmisən?
BaĢımı yelləyir və anlayıram ki, danıĢmaq vaxtıdır.
– Cek, – pıçıldadım və bunu hiss eləməmiĢdən də
qabaq gördüm ki, Kristian Teylora iĢarə etdi və o, dərhal
binaya daxil oldu.
– Ġblis! – Kristian məni qucaqlayır. – Bu vecsiz adam
sənə neyləyib?
Qəfildən hardansa, ola bilsin ki, ağılsızlıq sferasından
boğazımda gülüĢ köpükləri yaranır. Cekin barmağından
yapıĢarkən yaĢadığı Ģoku xatırlayıram.
www.vivo-book.com
772
– Onun baĢına bir oyun açdım ki! – Uğunub getmiĢəm,
dayana da bilmirəm.
– Аnа! – Kristian yenidən məni silkələyir və gülüĢüm
dayanır. – О sənə toxundumu?
– Bircə dəfə.
Qəzəb Kristianın bütün bədənini bürüyür, əzələləri
gərilir. О, cəld yerindən qalxır, amma hələ də məni qolları
arasında saxlayır. Kristian dəlilik həddindədir. Yox!..
– Bu əbləh hardadı?
Binadan boğuq qıĢqırıq səsləri gəlir. Kristian məni
ayağa qaldırır.
– Ayaq üstə dura bilirsən?
BaĢımın hərəkətiylə təsdiqləyirəm.
– Ora