rahatlandığını duyuram,
ehtiraslı istəyini və qəzəbinin qalıqlarını; dili ağzıma girir.
Kristian dayanır, yuxarıdan aĢağıya mənə baxır, məni öz
ağırlığı ilə sıxır, tərpənə bilmirəm. Mən ürpəntiylə havanı
içimə alıram, Kristiandan yapıĢıram, özümə müdafiə
axtarıram, yalnız qərarlılıq görə bildiyim yaraĢıqlı simada
yumor zərrəsi qətiyyən yoxdur.
– Əgər baĢına bir iĢ gəlsəydi… Əgər o sənə bir ziyan
vursaydı… – Kristian susur, mənsə onun titrədiyini
duyuram. – ―Blekberi‖, – sakit tonla əmr eləyir. – Bundan
sonra ancaq belə. Aydındır?
BaĢımla təsdiqləyirəm, boğazımdakı qomu uduram və
baxıĢlarımı onun sərt, ovsunlayıcı gözlərindən çəkə
bilmirəm.
О, qəddini düzəldir və məni ağuĢundan azad edir, lift
bizim mərtəbədə dayanır.
– Dedi ki, xayalarından vurmusan, – Kristian bunu
artıq Ģən halda deyir, hətta azca iftixarla, mənsə bu qənaətə
gəlirəm ki, Kristian məni əfv eləyib.
www.vivo-book.com
780
– Hə, – pıçıldayıram, ehtiraslı öpüĢdən və soyuqqanlı
əmrdən güclə özümə gələrək.
– Afərin.
– Rey orduda xidmət eləyib. О mənə bəzi Ģeyləri
öyrədib.
– Düz eləyib, buna çox Ģadam, – ―hm‖ eləyir və
qaĢlarını qaldıraraq əlavə edir: – Bunu xatırlamağım lazım
gələcək.
Əlimdən tutaraq məni liftdən çıxarır, mən də ardınca
gəlirəm, rahatlanmıĢam və fikirləĢirəm ki, pis əhvalruhiyyədə
olduqda Kristianın gözünə görünməmək
məsləhətdir.
– Barniyə zəng eləməliyəm. Tez qayıdacam.
О, kabinetinin qapısı arxasında yox olur, yoxa çıxır,
məni qonaq otağında tənha qoyur. Missis Cons hazırlanmıĢ
yeməklərə son əlavələr edir. Burdaca anlayıram ki, möhkəm
acmıĢam, amma özüm də mətbəxdə nəsə eləmək istəyirəm.
– Sizə kömək eləyim? – soruĢuram.
О gülür.
www.vivo-book.com
781
– Yox, Ana. Bəlkə sizinçün kokteyl hazırlayım, ya da
baĢqa bir Ģey? Yorğun görkəminiz var.
– Bir qədəh Ģərab içərdim.
– Ağ?
– Hə, zəhmət olmasa.
Stulda otururam və missis Cons bir qədəh sərin ağ
Ģərabı mənə uzadır. Bilmirəm, bu nə Ģərabdır, amma dadı
əladır, rahat içilir və silkələnmiĢ