n heyrətlənir.
www.vivo-book.com
800
– Yox… – Dördüncü siyirməni açıram, o, cürbəcür
qayıĢlarla doludur. Kəmərlərdən birini götürürəm… demə,
ona bir kiçik top bağlanıb.
– Dairəvi tıxac. Qımıldanmaman üçün, – Kristian
deyir.
– Bəs yumĢaq hədd necə olsun? – mızıldanıram.
– Söhbətimizi xatırlayıram, – deyir. – Axı sən nəfəs ala
bilirsən. DiĢlərin topu sıxır.
Onu əlimdən alaraq o, barmaqlarıyla topu sıxır, diĢlərlə
necə sıxmaq gərək olduğunu göstərir.
– Bunlardan nəyisə öz üzərində yoxlamısanmı? –
maraqlanıram.
Kristian donub qalır və mənə baxır.
– Hə, sınamıĢam.
– Öz qıĢqırığını boğmaq üçün?
О, gözlərini yumur və mənə elə gəlir ki, Kristian
qıcıqlanıb.
– Yox, o bunun üçün deyil.
Hə?
www.vivo-book.com
801
– АnasteyĢa, əsas məsələ nəzarətdir. Yəni özünü nə
dərəcədə köməksiz hiss edirsən, əgər əl-qolun bağlıdırsa və
danıĢa bilmirsənsə? Mənə nə qədər etibar edə bilərsən, bilə-
bilə ki, tam Ģəkildə mənim itaətimdəsən? Bunu sənin
bədəninə və reaksiyalarına əsasən görməliyəm, dilindən
eĢitməməliyəm. Bu səni məndən asılı edir və mənə tam
nəzarət imkanı verir.
Boğazımdakı qomu uduram.
– Elə danıĢırsan ki, elə bil bircə bu əskikdir.
– Bu, malik olduğumdur, – mızıldanır və ciddi, geniĢ
açılmıĢ gözləriylə mənə baxır. Aramızdakı atmosfer dəyiĢib;
indi sanki qarĢımda tövbə edir.
– Mənim üzərimdə hakimiyyətə maliksən. Axı özün də
bilirsən, – pıçıldayıram.
– Doğrudan? Sən məni duymağa məcbur edirsən…
köməksizliyimi.
– Yox! – Ay Kristian… – Niyə?
– Çünki sən tanıĢlarım arasında yeganə adamsan ki,
həqiqətən, xətrimə dəyə bilərsən, – o, əlini uzadır və
sürüĢmüĢ telimi qulağımın arxasına keçirir.
www.vivo-book.com
802
– Ah, Kristian… bu qarĢılıqlıdır. Əgər məni
istəməsəydin… – Diksinir və baxıĢlarımı titrəyən
barmaqlarıma yönəldirəm. Ġkimizlə də bağlı baĢqa bir gizli
nigarançılığım da var. Əgər o belə olmasaydı… qəlbi yaralı,
məni bəyənərdimi? Bu haqda düĢünməməyə çalıĢıram.
– Bu dünyada hər Ģeydən az istədiyim Ģey xətrinə
dəyməkdir.