tutduqda
utanıram. Sonuncu dəfə missis Consu (çox zabitəli qadını)
gördüyümdə Kristian ədəbsiz Ģəkildə məni çiyninə ataraq
yataq otağına aparırdı.
– Çox gözəl görünürsən, – Kristian deyir. Yenidən boz
karandaĢ-ətəkliyi və boz ipək bluz köynəyi geymiĢəm.
– Elə sən də, – mən utanaraq gülümsəyirəm. Əynində
solğun-boz köynək və cins Ģalvar var və çox yaraĢıqlı,
təravətli və təkrarsız görünür, həmiĢəki kimi.
www.vivo-book.com
826
– Sənə daha bir neçə ətəklik almalıyıq, – sıradan bir
ahənglə deyir. – Ümumiyyətlə, səninlə bir dəfə alıĢ-veriĢə
getmək, Ģopinq etmək istəyirəm.
Hmm, Ģopinq. ġopinqə nifrət eləyirəm. Amma
Kristianla, Ģopinq məncə, pis alınmaz. Özünümüdafiənin ən
yaxĢı üsulunu seçirəm – yayındırıcı manevr.
– Maraqlıdı bu gün iĢdə nə baĢ verir?
– Orda o vecsiz adamı baĢqasıyla əvəz edəcəklər, –
Kristian üzünü turĢudur, sanki indicə ayağıyla nəcisi
basdalayıb.
– Yeni müdirim qadın olsa, yaxĢıdı.
– Niyə?
– Onda məni həvəslə iĢə göndərəcəksən, – onu
qıcıqlandırdım.
Dodaqlarının kənarları zəif təbəssümlə dartınır və
omletini yeməyə davam edir.
– Nədi, çox gülməlidi? – soruĢuram.
– Gülməli qızsan. Öz ―qranol‖unu ye, axıracan, əgər bu
bütün nahar yeməyindirsə.
www.vivo-book.com
827
HəmiĢəki kimi əmr verir. Dodaqlarımı ĢiĢir, amma
yeməyə davam edirəm...
– Beləliklə, açar bura soxulur, – Kristian barmağıyla
mühərriki iĢə salma qıfılı ötürücü qutusunun üstünü
taqqıldadır.
– Qəribə yerdi, – mızıldanıram.
Mən hər bir kiçik detaldan valehlik keçirirəm,
komfortabelli dəri oturacaqda az qala uĢaq kimi atılıbdüĢürəm.
Nəhayət, Kristian öz avtomobilimin sükanı
arxasında oturmağa izn verib.
О mənə baxır, halbuki gözlərində gülməcələr oynaĢır.
– Sən maĢınçün sinov gedirsənmiĢ ki… – heyrətlə
mızıldanır.
Sakitcə baĢımla təsdiqləyir və səfeh qız kimi
gülümsəyirəm.
– Аh, təzə avtomobilin bu qoxusu! Bu, hətta
―Sabmissiv SpeĢiel‖dən də xoĢdur… daha doğrusu,
―A3‖dən, – utanaraq dərhal sözümə düzəliĢ