, Аnа?
– Budu, – çantadan kiçik qara qutunu çıxarıram. – Bu
ad günü hədiyyəsidi. Onu elə indi sənə vermək istəyirdim,
amma söz ver ki, Ģənbə gününədək qutunu açmayacaqsan,
danıĢdıq?
О, təəccüblə, hətta ehtiyatla mənə baxır.
– DanıĢdıq.
Ġçimə ciyərdolusu hava alaraq qutunu Kristiana verdim,
onun təəccübü vecimə deyildi. О, qutunu silkələyir, içində
nəsə aydın Ģəkildə səs çıxarır. Kristian üzünü turĢudur.
Bilirəm ki, qutunun içinə baxmaq intizarındadır. Sonra
gülümsəyir, gözləri də qayğısız uĢaq valehliyi saçır. Ġlahi…
yaĢına uyğun təsir bağıĢlayır və elə gözəldir ki!
– ġənbə gününədək açma, – xəbərdarlıq edirəm.
www.vivo-book.com
853
– BaĢa düĢdüm, – cavab verir. – Onda niyə hədiyyəni
mənə indi verirsən? – О, qutunu mavi, zolaqlı pencəyinin
içəri cibinə qoyur, ürəyinə yaxın.
Necə də yerindədir, fikirləĢib gülümsəyirəm.
– Çünki mən bacarıram, mister Qrey.
О, təəccüblə qaĢlarını qaldırır.
– Ehe, miss Stil, siz mənim davranıĢ tərzimi əxz
eləmisiniz.
Mehriban katibə bizi doktor Flinnin geniĢ ofisinə dəvət
eləyir. О, Kristianı hərarətlə salamlayır, məncə, hətta
yetərindən artıq hərarətlə – anası yaĢında olan qadının adını
belə bilir.
Kabinet lakonikdir: solğun-yaĢıl divarlar, iki tünd-yaĢıl
divan, qarĢısında iki qoltuqaltılı dəri kürsü. Atmosfer
centlmenlər üçün qapalı klubu xatırladır. Doktor Flinn yazı
masasının arxasında, otağın uzaq küncündə oturub.
Bizi görcək yerindən qalxır və irəli gəlir. Həkimin
əynində qara Ģalvar və solğun-mavi köynək var, yaxalığı
açıqdır, qalstuksuzdur. Mənə elə gəlir ki, onun parlaq göy
gözlərindən heç nə yayınmır.
www.vivo-book.com
854
– Salam, Kristian, – o, dostyana gülümsəyir.
– Günaydın, Con, – Kristian onun əlini sıxır. –
AnasteyĢanı xatırlayırsan?
– Məgər onu unutmaq olar? АnasteyĢa, xoĢ
gəlmiĢsiniz.
– XahiĢ edirəm məni ―Ana‖ deyə çağırın, – möhkəm əl
sıxmaya cavab olaraq mızıldanıram. Onun Ġngiltərə Ģivəsi
xoĢuma gəlir.
– Аnа, – iltifatla təkrar edib oturmağı təklif etdi.
Kristian