keçim?
Kristian təklifimdən heyrətlənir.
– Mən istəməzdim.
– Niyə?
– Kiminsə məni maĢında aparmasını xoĢlamıram.
– Bu gün səhər buna tab gətirmisən, sükan arxasında
Teylorun da oturmasına dözürsən.
– Mən Teylorun bacarığını yoxlayıram.
– Bəs mənim bacarığıma etibar eləmirsən? – Əllərimlə
ombalarıma dayaqlanıram. – Sözün düzü, sənin
diktatorluğun sərhəd tanımır. Mən on beĢ ildi maĢın
sürürəm.
O yalnız çiyinlərini çəkir, sanki bunun heç bir
əhəmiyyəti yoxdur. Yox, o, sadəcə, dözülməzdir! ġübhənin
faydası? YaxĢı, cəhənnəm olsun bu.
– Bu mənim maĢınımdı? – acıqlanıram.
О, qaĢlarını çatır.
www.vivo-book.com
874
– Əlbəttə sənindi.
– Onda zəhmət olmasa açarları mənə ver. Onu iki dəfə
sürmüĢəm, onda da bir dəfə iĢə, bir dəfə də geriyə dönərkən.
Məni bu həzdən məhrum eləyirsən, – mən davakar əhvalruhiyyədəyəm.
Kristianın dodaqları boğuq təbəssümdən
dartınır.
– Axı bilmirsən biz hara gedəcəyik.
– Əminəm ki, bu haqda mənə məlumat verəcəksiniz,
mister Qrey. Bu vaxtacan bu iĢi məharətlə görmüĢsünüz.
О, heyrətlənmiĢ halda mənə baxır, sonra gülümsəyir.
Onun yeni, xəfif təbəssümü məni tamamilə tərki-silah edir
və kefim düzəlir.
– YaxĢı alınıb, hə? – mızıldanır.
Qızardım.
– Çox vaxt hə.
– Onda nə baĢ verir belə… – О, açarı mənə uzadır,
maĢını ətrafında dövrə vurub sürücü yerinin qapısını
mənimçün açır.
www.vivo-book.com
875
– Sola, bura, – Kristian əmr eləyir və biz istiqaməti
Ģimala, Ġ-5-ə sarı götürürük. – Lənət Ģeytana, ehtiyatla, Аnа!
– О, cihaz panelindən yapıĢır.
Tanrı xətrinə. Gözlərimi süzdürürəm, amma baĢımı ona
sarı çevirmirəm. Stereoqurğudan Van Morrisonun səsi gəlir.
– Sürəti azalt!
– Azaldıram!
Kristian köks ötürür.
– Flinn sənə nə dedi? – Səsində narahatlıq duyuram.
– Mən artıq dedim: Ģübhənin faydasını sənə
duydurmalıyam.
Lənətə gəlsin, sükanı Kristiana təhvil vermək lazım idi.
Onda üzünə baxa bilərdim. Hə… mən maĢını
dayandıracağımla bağlı siqnalı basıram.
– Neyləyirsən? – bağırır, həyəcanlanır.
– Sükanı sənə