yönləndirir. Hara gedirik?
– Yox. Оnlar seksual partnyorlar idilər, – səsindəki
ehtiyatlılıqla mızıldanır. – Sən yeganə məĢuqəmsən. Və
istəyirəm ki, daha mühüm olan yeri tutasan.
А, yenidən o, sehrli, geniĢ imkanlar açan o söz. О
məndə təbəssüm oyadır və fikrən özümü qucaqlayıb
sevincimi içimdə doğuram.
www.vivo-book.com
883
– Bilirəm, – pıçıldayır, məftunluğumu hər cür vasitəylə
gizlətməyə çalıĢıram. – Mənə, sadəcə, bir qədər vaxt
lazımdı, Kristian. Yoxsa son günlər baĢım gicəllənir.
Kristian baĢını yana əyib mənə qəribə, heyrətlənmiĢ
tərzdə baxır.
Bir neçə saniyə sonra iĢıqforun yaĢıl iĢığı yanır.
Kristian baĢıyla təsdiqləyib musiqinin səsini artırır.
Müzakirəmiz bitdi.
Van Morrison hələ də oxuyur, indi isə böyük
nikbinliklə, füsunkar gecə və Ay iĢığı altında rəqs haqda.
Pəncərədən günəĢin qürubundan doğan qırmızı iĢığa
boyanmıĢ Ģam və küknar ağalarına baxıram; onların uzun
kölgəsi yolun o biri üzünədək uzanır. Kristian maĢını torpaq
yola döndərir və biz qərbə, körfəzə doğru gedirik.
– Hara gedirik? – növbəti döngədən sonra yenidən
soruĢuram. Adı oxumağa macal tapıram – ―9 Аve СЗ‖.
QayğılanmıĢam.
– Sürpriz, – Kristian deyir və sirli Ģəkildə gülümsəyir.
www.vivo-book.com
884
www.vivo-book.com
885
18-ci fəsil
Ġndi biz səliqə-sahmanlı birmərtəbəli taxta evlərin
yanından keçirik: uĢaqlar basketbol oynayır, velosiped sürür
və ya küçədə qaçıĢırlar. Ġdillik mənzərəni qollu-budaqlı
ağaclar tamamlayır. Bəlkə qonaq gedirik? Bəs kimgilə?
www.vivo-book.com
886
Bir neçə dəqiqə sonra Kristian maĢını kəskin Ģəkildə
sola döndərir və biz ağ, naxıĢlı metal darvazalı və çınqıl
hasarlı evin qarĢısında peyda oluruq. Kristian qapı
dəstəyindəki düyməni basır və ĢüĢə aĢağı enir. Sonra o,
pultda nömrə yığır və darvaza qapıları taybatay açılır.
О mənə baxır və üzünün ifadəsi dəyiĢir. Kristian
inamsız görünür, hətta həyəcan keçirir.
– Nolub? – soruĢur, səsimdəki qayğılanmanı gizlədə
bilmirəm.
– Bir ideya var, – sakitcə cavab verir və