mızıldanıram.
Bu qadın kimdir? О, kənara çəkilir, bizi içəri buraxır.
Ġçəridə Ģok keçirirəm. Saray boĢdur, tamamilə boĢ. GeniĢ
vestibüldə dayanmıĢıq. Divarlar solğun limon rəngindədir,
və bir vaxtlar rəsmlərin asıldığı yerlərdə rəng azca tünddür.
Köhnə dəbli büllur çıraqlar. DöĢəmə tünd rəngdə, hansısa
möhkəm ağacdan. Bizdən hər iki tərəfdə qapalı qapılar.
Amma Kristian baĢ verənləri anlamaq üçün macal vermir.
– Gedək, – deyir və əlimdən tutaraq məni tağ altından
keçirib daha geniĢ holla aparır.
www.vivo-book.com
889
Hollda burma pilləkən var. Kristian burda da çox
ləngimir və məni böyük salona aparır. Bura da bomboĢdur,
iri xalçanı nəzərə almasaq. Bu böyüklükdə xalçanı hələ heç
zaman görməmiĢəm. Hə, bir də dörd büllur çilçıraq.
Kristianın niyyətini salondan keçərək fransız
qapılarından iri daĢ terrasa çıxdıqda anladım. AĢağıda –
futbol meydançasının yarısı boyda səliqəli çəmənlik, ondan
o yana açıq məkan. Оhо!..
GünəĢin körfəz üzərində qürubu! Bu mənzərədən necə
ilham almayasan. Heyranlıqdan ayaqlarım yerdən üzülür.
Uzaqda Beynbric adası, ondan da uzaqda büllur-axĢam
günəĢi üfüqün arxasına keçir, Olimpiya Milli Parkının
səmasını qan və od çalarında qırmızı rəngə boyayaraq. Tünd
qırmızı zolaqlar göy üzünü örtür, pərqu buludlar və uzaq
sahildəki meĢələr də tünd yaĢıl rəng alırlar. Bu təntənəli
vizual simfoniyanı səmavi orkestr ifa eləyir və o, körfəzin
durğun sularında əks olunur. Mən heyran qalmıĢam,
yerimdə duraraq bu gözəlliyi uğursuz Ģəkildə içimə
doldurmaq istəyirəm.
www.vivo-book.com
890
Bir müddətdən sonra aĢkarlayıram ki, havam çatmır, bu
gözəllikdən artıq nəfəs ala bilmirəm. Kristian hələ də
əlimdən tutub. AxĢam səmasından gözlərimi güclə ayırır və
görürəm ki, Kristian narahat halda mənə boylanır.
– Məni bura qüruba tamaĢa eləməkçün gətirmisən? –
pıçıldayıram.
О, ciddi simayla baĢını tərpədir.
– Kristian, bu mənzərə adamın ağlını baĢından alır.
Çox sağ ol, – mızıldanır və yenidən mənzərəni seyr
eləyirəm. О əlimi