, –
ehtirasdan artıq güclə nəfəs alıram, səsim məni ələ verir.
Onun dodaqları təbəssümdən dartınır.
– Ah, miss Stil, bunu nə vaxt öyrənəcəksiniz?
О, qabdan istridyə götürür və əlini dizimdən qaldırır.
Mən intizarla gözlərimi döyürəm, amma o, əlini limona
atmır.
– Nəyi öyrənəcəm? – soruĢuram. Ġlahi, nəbzim sanki
dəli olub. Onun uzun, həssas barmaqları ehtiyatla limon
Ģirəsini istridyə üstünə sıxır.
www.vivo-book.com
900
– Ye, – deyir və istridyənidodaqlarıma yaxınlaĢdırır.
Ağzımı açıram və o, ehtiyatla ilbiz qabığını alt dodağımın
üstünə qoyur, – astaca baĢını geri çək, – mızıldanır. Mən
buyurulduğu kimi edirəm və istridyə boğazıma sürüĢür.
Kristian mənə toxunmur.
Kristian da istridyə yeyir, sonra da məni yedizdirir. Bu
əzabverici məĢğuliyyəti davam etdiririk, bir düjün istridyəni
yeyib bitirənədək. Bu müddətdə bircə dəfə də olsun mənə
toxunmur. Bu məni dəlilik dərəcəsinə çatdırır.
– Hə, de görək istridyə xoĢun gəlirmi? – mən
sonuncunu udarkən soruĢdu.
BaĢımla ―hə‖ deyirəm, onun toxunuĢunu arzulayaraq.
– YaxĢı.
Oturacaqda qurcalanıram. Niyə mən bu qədər
ehtiraslanmıĢam?
О, yenidən naqolay Ģəkildə əlini dizimə qoyur və mən
əriyirəm. XahiĢ edirəm, mənə toxun da! Daxili ilahəm diz
çöküb, lüm-lüt, əynində yalnız tuman var və yalvarır,
yalvarır. О, ombalarını sığallayır, əllərini qaldırır və yenidən
dizlərinə qoyur.
www.vivo-book.com
901
Ofisiant bizimçün Ģampan süzür və boĢqabları
yığıĢdırır. Bir neçə andan sonra bizim ―antre‖ ilə geri dönür.
Bu, ―sibas‖dır – gözlərimə inanmıram – qulançar, ―kartoffri‖
və holland sousu.
– Sevimli yeməyiniz, mister Qrey?
– Tamamilə haqlısınız, miss Stil. Doğrudur,
―Hitman‖da treska balığı da vardı.
О, yenidən əlini budumda gəzdirir. Ehtirasdan uçuram,
amma o hələ də mənə toxunmur. DəhĢətli dərəcədə
məyusam və özümü söhbətdə cəmləməyə çalıĢıram.
– Xatırlayıram, o zaman yeməkxanada necə
oturmuĢduq və müqavilə Ģərtlərini müzakirə edirdik.
– XoĢbəxt günlər idi, – gülümsəyir. – Onda səni heç