qulağıma pıçıldayır.
Хоse üzünü turĢudur və dəyərləndirici nəzərlə Ġtana
baxır.
– Mia ilə lanç necə keçdi? – Ġtandan soruĢuram.
– Maraqlı, – deyir.
Hətta?
www.vivo-book.com
941
– Ġtan, Xoseylə tanıĢsan?
– Bir dəfə görüĢmüĢük, – Xose mızıldanır, bir-birinin
əllərini sıxırlar.
– Hə, Vankuverdə, Keytgildə, – Ġtan təsdiqləyir,
Xoseyə baxaraq gülümsəyir. – Hə, nə içirik?
Tualetə gedirəm. Ordan SMS-lə Kristiana harda
olduğumuzu bildirirəm; bəlkə bizə qoĢular deyə. Nə zəng,
nə məktub var ondan. Kristiandan çıxmayan iĢ.
– Nolub, Аnа? – qayıdarkən Xose məndən soruĢur.
– Kristiana zəng çatmır. Ümid edirəm heç nə baĢ
verməyib.
– Narahat olma, hər Ģey qaydasında olacaq. Yenə pivə
istəyirsən?
– Əlbəttə.
Keyt mənə sarı əyilir.
– Ġtan deyir ki, hansısa gic tapançayla evə giribmiĢ,
Kristianın keçmiĢ sevgilisi, düzdü?
– Hə də, – çiyinlərimi çəkirəm. Ġlahi, məgər bu indi
belə vacib Ģeydi?
www.vivo-book.com
942
– Аnа, nolub axı, lənət Ģeytana? – Keyt qəfildən susub
telefonunu çıxarır. – Salam, əzizim. – Əzizim! О, üzünü
turĢudur və baxıĢlarını mənə yönəldir. – Əlbəttə, – deyir və
mənə müraciət edir: – Eliotdu, səninlə danıĢmaq istəyir.
– Аnа, – Eliotun səsi sakit və qırım-qırıqdır; pis
fikirdən saçlarım biz-biz durur.
– Nolub?
– Kristian Portlenddən qayıtmayıb.
– Nə? Necə yəni?
– Helikopteri itib.
– ―Çarli Tanqo‖? – pıçıldayıram, üzüm ölü rəngi alır. –
Yox!
www.vivo-book.com
943
19-cu fəsil
Gözümü od Ģölələrindən çəkmirəm. Оnlar sobada rəqs
edir, parlaq narıncı Ģölələr hərdən kobalt rəngi alır.
Donuram, məni üĢütmə tutub, odun istisinə və çiynimə
atılmıĢ adyala baxmayaraq. Mənə soyuqdur və iliyiməcən
üĢüyürəm.
Qulağıma səslər, çoxlu səslər çatır. Amma çox
uzaqdadırlar. Yalnız qazın xəfif fıĢıltısını eĢidir və diqqətimi
toplaya bilmirəm.
Fikirlərim dünən gördüyümüz evlə bağlıdır və iri
sobalarla, orda yanan odun parçalarıyla. Mən bu od
qarĢısında Kristianla seviĢmək istərdim. Hə, bu gözəl olardı.
ġübhə eləmirəm ki, o biz