onları
tullamağa əlim gəlmirdi. Nə edəcəyimi bilmədim, mətbəxə
gedib güldan axtarmağa baĢladım.
Həyatım bax beləcə keçirdi: oyanmaq, iĢ, axĢam isə
göz yaĢları və yuxu. Daha doğrusu, mürgüləmə cəhdi.
Kristian yuxuda belə məni izləyirdi. Parıldayan boz gözlər,
tünd mis rəngli parlaq saçlar… Və musiqi… bol musiqi –
artıq, ümumiyyətlə, onu eĢidə bilmirdim. Ondan qaçırdım.
Mən, hətta qonĢuluqdakı çörək dükanının zınqırovunun
səsindən də diksinirdim.
Bu haqda heç kimə danıĢmamıĢam, hətta anama və
Reyə də. Buna taqətim yox idi. Və ümumiyyətlə, heç nə
istəmirdim. Ġndi kimsəsiz adada, savaĢın yandırıb-yaxdığı,
ot belə cücərməyən, üfüqün tünd və boĢ olduğu yerdə
qalmıĢdım. Hə, mən belə idim. ĠĢdə hamıyla təmasda ola
bilmirdim, iĢdən kənarda da heç kimlə. Vəssalam. Anamla
www.vivo-book.com
13
danıĢsaydım, tamam sınacaqdım, onsuzda içimdə bütöv heç
nə qalmamıĢdı.
ĠĢtaham itmiĢdi. ÇərĢənbə günü bir stəkan yoqurtu
güclə yedim, ötən cümə günündən bəri ilk yediyim bu idi.
Varlığımı kappuçino və pəhriz ―kola‖sı ilə qoruyurdum.
Mədəmi kofeinə təslim etmiĢdim və bu heç də yaxĢı nəticə
vəd etmirdi.
Cek tez-tez mənə yaxınlaĢıb bezdirirdi, Ģəxsi həyatımla
bağlı sualı suala calayırdı. Ona nə lazım idi ki? Nəzakətli
olmağa çalıĢsam da, yaxına buraxmırdım.
Kompüter qarĢısında oturub Cekin poçt qutusuna
baxırdım və sevinirdim ki, bu küt iĢ məni problemlərdən
yayındırır. Öz poçtumdan siqnal gəldi, tez baxdım ki, görüm
məktub kimdəndir.
Lənət Ģeytana, bu nə xəbərdir! Məktub Kristiandan idi.
Bircə bu çatıĢmırdı! Niyə bura yazmıĢdı ki?
Kimdən: Kristian Qrey
Mövzu: Sabah
www.vivo-book.com
14
Tarix: 8 iyun 2011-ci il. 14:05
Kimə: AnasteyĢa Stil
―Əziz Anasyeşa
Bağışla ki, iş yerinə yazıram. Ümid edirəm ki, sənə çox
da mane olmayacam. Sənə göndərdiyim güllər çatdı?
Bilirəm ki, sabah qalereyanın açılışıdır, sənin tanışının
vernisajı olacaq. Uzaq yoldur, avtomobil almağa isə yəqin
ki, vaxtın olmayıb. Səni ora aparmaqla çox xoşbəxt olardım,
– əgər