h bu
gözlərdə ehtiyatlanma və təəccüb görürəm. Ayağa
qalxmaqçün özümdə güclə taqət tapır və qolları arasına
cumuram.
– Kristian! – hönkürürəm.
– Sakit, sakit, – mızıldanır, burnunu saçlarıma dayayır,
qoxumu acgözlüklə içimə çəkir. Üzünü göz yaĢları ilə
isladıram və ona baxıram, Kristian məni öpür, təəssüf ki,
xəfif.
– Salam.
– Salam, – cavab olaraq pıçıldayıram, boğazımdakı
qomdan boğuluram.
– Darıxırdın?
– Azca.
О gülümsəyir.
www.vivo-book.com
957
– Aydındı, – ovcunun nəvaziĢli toxunuĢuyla o,
dayanmaq bilməyən göz yaĢlarımı silir.
– FikirləĢirdim… fikirləĢirdim… – hönkürürəm.
– Aydındı. Toxta… Burdayam. Burdayam… –
mızıldanır və yenə də məni təmkinlə öpür.
– Hər Ģey qaydasındadı? – soruĢuram.
Onun çiyinlərinə, sinəsinə, əllərinə toxunuram – ah,
barmaqlarımla bu, həyati, Ģəhvani kiĢini duyub əmin oluram
ki, o burdadı, qarĢımda dayanıb. O qayıdıb. Demək olar ki,
gözlərini qıymır. Sadəcə, diqqətlə mənə baxır.
– Hər Ģey yaxĢıdı. Heç yerə itən deyiləm.
– Tanrıya Ģükür, – yenidən onu qollarım arasına alıram
və o məni bağrına basır. – Acsan? Nəsə içmək istəyirsən?
– Hə.
Ona tələm-tələsik nəsə gətirmək istəyirəm, o isə məni
buraxmır. Çiyinlərimdən tutaraq Xoseyə əl uzadır.
– Salam, mister Qrey, – Xose ləyaqətlə deyir.
Kristian fınxırır.
– Sadəcə Kristian, – deyir.
www.vivo-book.com
958
– Kristian, Ģadam ki, hər Ģey qaydasındadı… və
hmm… çox sağ olun ki, mənə burda gecələmək imkanı
verdiniz.
– Problem yoxdu.
Kristian gözlərini qıyır, amma missis Cons qəfildən
onun yanında peyda olaraq diqqətini yayındırır.
Yalnız indi görürəm ki, özünə – ifrat dərəcəli zabitəyə
malik qadına oxĢamır. Ġndi əynində yumĢaq boz legins və
üzərində VaĢinqton Ģtatı Universitetinin loqosu olan enli boz
―hudi‖ var. Saçları çiyinlərinə tökülüb. O, yaĢından cavan
görünür.
– Sizə bir Ģey gətirim, mister Qrey? – О, gözlərini
kağız dəsmalla silir.
Kristian ona baxaraq nəvaziĢlə gülümsəyir.
– Geyl, zəhmət olmasa, pivə, ―Bad‖ və yeməyə bir Ģey.
–