çıxıb imkanları götür-qoy etdik. Ġkimizin altı
yüz dollar pulu vardı və bu vaxt yanımızdan ötən yük
maĢınını saxlatdırıb onu bizi evə aparmasına razı sala bildik.
O, puldan imtina elədi və yeməyini də bizimlə bölüĢdü. –
Bunu xatırlayarkən Kristian həyəcanla baĢını yellədi, – uzun
bir yol getdik. Onun ümumiyyətlə mobil telefonu yox idi,
qəribə olsa da, bu faktdı. Ümumən heç bilmirdim ki… – О
susaraq doğma adamlarına baxır.
– Narahatıq? – Qreys hiddətlənir. – Ax, Kristian! Az
qala burda dəli olacaqdıq!
– Sənin haqında xəbərlərdə danıĢdılar, qardaĢ.
Kristian gözlərini süzdürür.
– Ihı. Mən bura çatanda bunu baĢa düĢdüm, giriĢdə bir
yığın fotoqraf vardı. BağıĢla, ana, sürücüdən xahiĢ
eləməliydim ki, sənə zəng eləsin. O, qayıtmağa tələsirdi, –
Kristian Xoseyə baxır.
www.vivo-book.com
964
Xose burda gecələyəcəyinə görə… bunu düĢünərkən
üzümü turĢuduram. Ġlahi…
Qreys baĢını yelləyir.
– Oğlum, Ģadam ki, sağ-salamat qayıtmısan.
Mən tədricən sakitləĢib baĢımı onun sinəsinə qoyuram.
Ondan küçə iyi gəlir, bir azca duĢ gelinin, bir sözlə, Kristian
qoxusu, dünyada ən çox arzulanan qoxu. Üzümdən yenə
yaĢlar axır – sevinc yaĢları.
– Yəni hər iki mühərrik? – Karrik yenə soruĢur və
inamsızcasına üzünü qırıĢdırır.
– Nə bilim, – Kristian çiyinlərini çəkir və ovcunu
kürəyimdə gəzdirir.
– Ey, – pıçıldayır. Sonra barmaqlarıyla çənəmdən tutur
və baĢımı geri çəkir, – bəsdi ağladın.
Mən burnumu əlimlə çox ədəbsiz Ģəkildə silirəm.
– Sən də bəsdi yoxa çıxdın.
Burnumu çəkirəm, onu dodaqları təbəssümlə dartınır.
– Elektrik hissəsində qüsurlar, təəccüblüdü, düzdü? –
Karrik yenidən yanğın mövzusuna qayıdır.
www.vivo-book.com
965
– Hə, mənim də ağlıma gəldi bu, ata. Amma indi
yatmaq istəyirəm. Sabah hər Ģeyi fikirləĢərəm.
– Deməli, KĠV-lər bilirlər ki, Kristian Qrey sağ-salamat
tapılıb? – Keyt deyir.
– Hə. Andrea və ―piar‖çılarım bu iĢin öhdəsindən gələr.
Ros ona zəng edib evə çatan kimi.
– Hə, Andrea mənə zəng eləmiĢdi, dedi ki, sağ-
salamatsan. –