. Onun dili inadkarlıqla ağzımın içinə girir və...
ehtiraslandırır.
– Оh, Аnа! – xoĢbəxt halda dodaqlarıma pıçıldayır.
Hə, o məni sevir, artıq buna Ģübhə etmirəm. Və bu
füsunkar kiĢinin qoxusunun dadını çıxarıram, xüsusi Ģəkildə,
axı fikirləĢirdim ki, onu bir daha heç vaxt görməyəcəm.
Onun sevinci açıq-aĢkardır: gözləri iĢıq saçır, təbəssüm
üzündən çəkilmir, Ģübhəsiz, Kristian rahatlanma hiss edir.
– FikirləĢirdim ki, səni itirdim, – pıçıldayaraq uzun
öpüĢdən sonra tənəffüsümü bərpa eləyirəm.
– Balaca, bütün dünyanın zülmü səni məndən ayıra
bilməz, o cümlədən mühərriki xarab olmuĢ yüz otuz beĢ.
– Yüz otuz beĢ?
– ―Çarli Tanqo‖. Bu, Avrokopterdi ES 135, öz
klassında ən təhlükəsiz.
Qəfildən hansısa müəmmalı kölgə üzündən keçir və bu
məni qayğılandırır. O nəyisə demir? Bunu ondan soruĢmağa
macal tapmıram. О donuq nəzərlərlə mənə baxır, qaĢlarını
www.vivo-book.com
977
çatır. Qəfildən mənə elə gəlir ki, mənə nəsə demək istəyir.
Diqqətlə onun nüfuzedici boz gözlərinə baxıram.
– Səbir elə. Mənə bunu Flinnlə görüĢümüzdən sonra
vermiĢdin, – deyir, breloku əlinə alaraq. Az qala dəhĢətlə
deyir.
Ġlahi, onu nə pəriĢan elədi? BaĢımın hərəkətiylə
təsdiqləyirəm.
Məyusluqla ağzını açır.
Çiyinlərimi çəkirəm.
– Flinnin nə deməsindən asılı olmayaraq bütün bunlar
vecimə deyil.
Kristian narazı halda üzünü qırıĢdırır.
– Deməli, sənə yalvardığım dünənki gecə artıq cavabı
hazırlamıĢdın?
O sarsılıb. Mən yenidən baĢımla təsdiqləyib pəriĢan
halda onun reaksiyasını anlamağa çalıĢıram. O, gözlərini
heyrətlə mənə dikib, amma sonra gözlərini qıyıb riĢxəndlə
dodaqlarını əyir.
www.vivo-book.com
978
– Mənsə fikirləĢirdim ki... – məkrlə pıçıldayır. Mən
xəfif Ģəkildə gülümsəyir və yenidən çiyinlərimi çəkirəm. –
Оh, miss Stil, mənə kələk gəlməyə çalıĢmayın. Ġndi
istəyirəm ki… – О, barmağını saçlarında gəzdirir, baĢını
silkələyir və taktikanı dəyiĢir. – Ġnana bilmirəm ki, baĢımı
tovlamısan, – pıçıldayır. Üzünün ifadəsi dəyiĢir, gözlərində
xoĢagəlməz alov