çiyinlərimdən,
əllərimdən, sinəmdən aĢağı endirir və boynumu, qulağımın
arxasını öpür. Büsthalterin sancağını açır, onu aĢağı salır və
döĢlərimə sərbəstlik verir. Onun ovucları döĢlərimi
sığallayır, hər birinin üstünü örtür, özü isə qulağıma
pıçıldayır:
– Necə də gözəldir!
Dirsəklərim donun qolları ilə bağlanıb, amma
biləklərim sərbəstdir. BaĢımı əyib boynumu rahatladıram və
döĢlərimi onun sehrli əllərinin ixtiyarına verirəm. Əllərimi
www.vivo-book.com
983
arxaya atıb sevinc hissiylə onun kəskin Ģəkildə tənəffüsünü
necə buraxdığını eĢidirəm; barmaqlarım onun ehtiraslanmıĢ
cismini dolaĢır. О mənim nəvaziĢli əllərimin ixtiyarına
keçmək üçün ombalarını irəli verir. Lənət olsun, niyə imkan
vermədi ki, Ģalvarını çıxarım?
O, yavaĢca döĢlərimi dartıĢdırır və onlar bərkiyir, mahir
barmaqların arasında ĢiĢir; mən hər Ģeyi unudub özümü
həzzə təslim edirəm, bu həzz iti ox kimi qarnımı dəlir.
Kürəyimi ona söykəyirəm, sinəmdən inilti qopur.
– Hə, – pıçıldayır, sonra yenə məni üzü özünə sarı
çevrilir və dodaqlarını dodaqlarıma qondurur. Lifçiyi dartıb
çıxarır, donu və tumanı; onlar nəm topa halında döĢəməyə
düĢür, onun köynəyini yanına.
DuĢ gelini götürürəm. Kristian susur, mənim niyyətimi
anlayır. Düz gözlərinə baxaraq, ovcuma bir qədər təravətli
gel tökürəm, əlimi onun sinəsinə yaxınlaĢdırır, deyilməmiĢ
suala cavabı gözləyirəm. Gözləri daha geniĢ açılır, sonra o,
güclə duyulacaq tərzdə baĢıyla ―hə‖ deyir.
Mən nəvaziĢlə geli onun dərisinə sürtürəm. O, kəskin
Ģəkildə havanı içinə çəkib-buraxır, amma tərpənməz qalır.
www.vivo-book.com
984
Bir müddətdən sonra ombalarımdan tutur, amma özündən
itələmir. Gözləri təhlükəli baxıĢla mənə baxır, amma
baxıĢlarında qorxu azalıb. Doğrudur, dodaqları yarıaralıdır
və tənəffüsü əvvəlki kimi sürətlənib.
– Dözə bilirsən? – pıçıldayıram.
– Hə.
Onun qısa, nəfəsini buraxarkən dediyi cavab inilti kimi
səslənir. Biz dəfələrlə duĢ altında dayanmıĢıq, amma o vaxt
―Olimpik‖dəki məndə acılı-Ģirinli xatirələr